ANWB recruitment en omgaan met frustraties
Jensen heeft geen humor waar ik om moet lachen, maar onderstaand audiofragment laat de medewerker van ANWB vacatures zich wel heel erg kennen. Een stotterende heer meldt zich (voor de zoveelste maal) voor de vacature van File-voorlezer. De ANWB medewerker geeft hem niet zo netjes wat oplossingen voor zijn spraakprobleem:
Ik ben benieuwd of het hier ook echt een medewerker van ANWB recruitment betreft of dat de reactie ook in scene is gezet. Of dat de medewerker natuurlijk doorhad dat het om een prankcall ging. In ieder geval is het interessant om te bedenken wat een dergelijk uit zijn verband gerukt audiofragment voor invloed zal hebben op het imago van ANWB recruitment wanneer het viral gaat.
Gerelateerde artikelen:
- Omgaan met kritiek van medewerkers online Wat te doen als je medewerkers online klagen over je...
3 Comments
→
Ik stotter zelf vrij ernstig en heb vaak negatieve ervaringen met telefoongesprekken. Mensen die denken dat er een storing op de lijn zit en vragen of ik nog een keer opnieuw wil bellen of mensen die de hoorn erop gooien. Stotteren is een ernstige handicap, als het tenminste zo erg is als bij mij en die man in het videotje en heeft heel veel invloed op de kwaliteit van je leven. En ik kan na 50 jaar stotteren echt een hoop hebben als het om stottergrappen gaat, maar van die zogenaamd lollige videotjes begin ik onderhand schoon genoeg te krijgen. Als je zelf erg stottert, is het gewoon niet leuk om te zien hoe mensen blijkbaar stotteraars denken voor schut te kunnen zetten, af te kunnen blaffen en als debiel te kunnen behandelen. Overigens heb ik met de ANWB nooit problemen gehad, tenminste niet als ik met panne langs de weg stond.
Hallo Mark,
Dank voor je reactie. Echt weer een eye-opener dat het blijkbaar meer voorkomt dat stotteraars afgeblaft worden. Ik twijfel(de) over de echtheid van de ANWB-reactie, maar dat afblaffen kom je dus vaker tegen?
Hai Michel,
Nou écht afblaffen kom ik gelukkig niet vaak tegen. Maar wel veel andere onprettige reacties. Veel mensen denken dat alle stotteraars het vooral een probleem vinden als iemand hun woorden afmaakt. Daar heb ik zelf eerlijk gezegd nog de minste problemen mee. Meer problemen heb ik met mensen die tijdens een telefoongesprek de hoorn op de haak gooien, mensen die tijdens een gewoon gesprek steevast de andere kant op blijven kijken (terwijl ik zo m’n best doe om mensen gewoon aan te kijken) of ineens over iets heel anders beginnen of weglopen, mensen die duidelijk hoorbaar staan te gniffelen en te lachen terwijl ik in een winkel iets sta te bestellen, mensen die me doorlopend aan zitten te gapen als ik met m’n vrouw in een restaurant of i.d. zit te praten. En in z’n algemeenheid met het feit dat over stotteren vaak zo lacherig gedaan wordt en mensen die het doen in de media en bijv. op youtube vaak écht belachelijk worden gemaakt. Kijk maar eens op youtube bij “stotteren” en zie hoeveel video-tjes gecategoriseerd zijn onder de rubriek “amusement”. Weet je, stotteren op zichzelf is al een hele vervelende en lastige handicap, maar de manier waarop er vaak op gereageerd wordt, maakt het er niet makkelijker op. En ik begrijp heel goed dat iemand die ineens geconfronteerd wordt met iemand die flink stottert, zich niet altijd zo goed een houding weet te geven. Dat is ook de reden dat ik er zelf zo open en ongecompliceerd mogelijk mee om probeer te gaan, er zelf als het zo uitkomt ook nog weleens een geintje over maak, maar dan nog overkomt het me zeker een paar keer per week dat ik een lullige reactie krijg. Maar goed, misschien komt dat ook wel omdat ik nauwelijks spreeksituaties uit de weg ga. Ik ben muzikaal leider van een aantal Bigbands en praat op mijn manier bij een optreden de boel ook nog wat aan elkaar en verder geef ik les op het conservatorium. En mensen verwachten in dat soort situaties nu eenmaal niet iemand die flink stottert. Maar ja, eigenlijk zou dat natuurlijk niet uit moeten maken.