Sollicitatieblunders
Reuters is in het jaarlijks onderzoek van Careerbuilder gedoken om daaruit een top 10 van ongewone sollicitatieblunders samen te stellen:
1. Candidate answered cell phone and asked the interviewer to leave her own office because it was a “private” conversation.2. Candidate told the interviewer he wouldn’t be able to stay with the job long because he thought he might get an inheritance if his uncle died — and his uncle wasn’t “looking too good.”
3. Candidate asked the interviewer for a ride home after the interview.
4. Candidate smelled his armpits on the way to the interview room.
5. Candidate said she could not provide a writing sample because all of her writing had been for the CIA and it was “classified.”
6. Candidate told the interviewer he was fired for beating up his last boss.
7. When an applicant was offered food before the interview, he declined saying he didn’t want to line his stomach with grease before going out drinking.
8. A candidate for an accounting position said she was a “people person” not a “numbers person.”
9. Candidate flushed the toilet while talking to interviewer during phone interview.
10. Candidate took out a hair brush and brushed her hair.
Op zich allemaal niet ontzettend rare zaken, maar veelal natuurlijk genoeg redenen om iemand niet aan te nemen. In de top 3 van veel voorkomende fouten op een sollicitatiegesprek wordt door 51% verkeerde kleding genoemd, negatief spreken over werkgevers door 49% en ongeinteresseerd overkomen door 48%.
Altijd leuk om te weten zijn natuurlijk de rare situaties of blunders in sollicitatiegesprekken die jullie als lezers (als sollicitant of interviewer) zijn tegengekomen. Heb je die? Plaats ze dan in de reacties!
Gerelateerde artikelen:
- Onderscheidend vermogen Stel, je bent een groot bedrijf. Laten we zeggen: Accenture...
Een dame vroeg mij na het sollicitatiegesprek of ze zich ergens kon omkleden. 2 minuten later had ze haar businesslook verruild voor een iets wat schaars gekleed feesttenue, haar vervolgafspraak was geen sollicitatiegesprek ;-)
De leukste was jaren geleden.
Een figuur kwam binnen, schoof een geel formulier onder mijn neus met het verzoek dat te tekenen, dan kon hij terug naar het arbeidsbureau en had hij zijn plicht gedaan.
We hebben hem ter plekke een contract gegeven met de mededeling dat als hij weigerde hij geen uitkering meer zou krijgen.
Een andere was echt heel bot, weigerde zijn CV toe te te lichten “Ken je dat niet lezen, het staat er toch”. Was het kortste gesprek ooit. “Weet je wat dat is? Het gat van de deur!”. Wilde die kerel nog een vergoeding omdat hij gekomen was!
tja, blijf me verbazen over hoe negatief spreken over oud werkgevers altijd als negatief gezien wordt. Je kan het soms ook als eerlijk beschouwen, maar goed.
Mijn enige blunder valt nog wel mee. De jongen wist gewoon niet waar hij over sprak, noemde termen van programmeertalen waarmee hij had gewerkt dat niet eens een taal was. En vervolgens zei hij dat hij heel slecht was met afkortingen toen hij onze verbaasde gezichten zag.
Hmm, bij één van mijn eerste sollicitaties was ik vergeten met wie ik een afspraak had. Het was voor een plek als afstudeerder bij een klein consultancybureau. Omdat ik mij strak in pak (net droog achter de oren) bij de balie meldde, werd de directeur naar de hal ontboden. Ik bleek echter een gesprek te hebben met iemand anders… Het werd geen match ;)
Een topic over blunders van werkgevers bij sollicitatie procedures zou ook veel opleveren…
@John: die zijn onder dit topic ook zeker welkom!
@Arno: oeps, je brengt herinneringen boven. Overkomt me nu trouwens soms ook nog met zakelijke afspraken.
De mooiste werkgeversblunder die ik ken (vertelde een medewerker die aan het solliciteren was, topper die we niet kwijt wilde).
IT’er (hoe kan het ook anders). Goed eerste gesprek gehad, inhoudelijke klik. Tweede gesprek met directeur, man was strak in het pak (vond hij al minpunt) en toen vroeg die met een bombastische stem: en waarom zou ik jouw moeten aannemen?
Deze jongen is opgestaan en zei: nou, ik denk dat je dat niet moet doen, en weggelopen.
@Bas m.b.t. negatieve uitlatingen over vorige werkgevers:
Wat mij opvalt van iemand die zich negatief uitlaat over voorgaande werkgevers is dat vaak *elke* voorgaande werkgever wel iets misdaan heeft. In dat soort gevallen concludeer ik dan dat zo’n persoon zich nooit afvraagt welk aandeel hij heeft in situaties en hoe hij die positief kan beinvloeden. Ik ga dan met zo’n sollicitant in ieder geval niet verder.
@Tom Als dat zo is heb je daar gelijk in. Wat mij opvalt is dat ik me ook nog wel eens kritisch uitlaat over oud werkgevers, maar… dat men (en dan spreek ik over nagenoeg elke baas en recruiter die ik wat dat aangaat ooit gesproken heb) ook enkel negatieve zaken eruit pakt. Ik heb één werkgever waar over ik heel negatief ben. Ik heb er ook één waar ik heel positief over ben, maar wel een paar kritische kanttekeningen bij heb (vooral omdat ik het zo jammer vind dat ze zo weinig met hun potentieel doen).
Ik kreeg bij weer een andere werkgever op een gegeven moment te horen dat ik ook daar heel negatief over was, terwijl dat eenvoudigweg niet zo was. Toen ik dus vroeg om voorbeelden werd er één kritische kanttekening aangehaald. Toen ik vroeg in welke categorie hij de andere 17 positieve opmerkingen dan wilde plaatsen was dat… gewoon. Het is natuurlijk ook maar wat je wilt horen.
Ik zeg niet dat er geen mensen zijn zoals je omschrijft, want daar heb je gelijk in. Er zijn meer dan genoeg mensen die altijd negatief zijn over werkgevers en waar het nooit hun fout is. Maar er zijn ook genoeg managers, recruiters, directeuren, etc die één negatieve of kritische opmerking meteen als ‘altijd negatief’ afdoen.
Vandaar dat ik hiermee altijd een dubbel gevoel heb en het soms (vaak) niet begrijp.
These excuses are almost funny.