Games, het nieuwe extra-curriculair
Zaken als een bestuursfunctie bij de studentenvereniging of vrijwilligerswerk kennen we al als zijnde extra curriculaire activiteiten op het CV, maar tijden veranderen en dan zie je (nu nog spaarzaam) ook games verschijnen op het CV:
Screenshot CV op Monsterboard
Gilde-leider in World of Warcraft. “Waarom een spelletje op je CV zetten?” zullen velen denken en ik heb enkelen dat hardop horen afvragen. Die mensen kunnen zich wel eens goed vergissen.
World of Warcraft en andere virtuele werelden zijn allereerst geen ‘ spelletjes’ meer. World of Warcraft is een wereldwijd populaire game (specifieker een Massively Multiplayer Online Role-playing Game of MMORPG) met een omzet van 1,3 miljard euro per jaar en 2700 medewerkers. Daarmee steekt de game met kop en schouders boven andere virtuele omgevingen / netwerken uit:
1. World of Warcraft (MMORPGs): 2.700 medewerkers, 1,3 miljard euro omzet
2. Second Life (Virtuele wereld): 200 medewerkers, 11 miljoen dollar omzet (2006)
3. Facebook: 200 tot 300 medewerkers, 100 miljoen euro omzet
(Bron)
Serious business dus, maar ook serious gaming. Zo serieus dat de game onderwerp van serieus onderzoek is. Vorige maand werd bekend dat gedragingen van World of Warcraft spelers worden onderzocht in de zoektocht naar terroristen.
The Reynard project will begin by profiling online gaming behavior, then potentially move on to its ultimate goal of “automatically detecting suspicious behavior and actions in the virtual world.”
Â
Gedragingen in de game worden hierin dus zeer serieus genomen voor ‘ real life’. En daarin is U.S. intelligence niet de enige. In Nederland kennen we David Nieborg die vanuit de UVA onderzoek doet naar games. Daarin is hij ook zeer stellig over Warcraft als goede virtuele omgeving voor bedrijfsuitjes, teambuilding en het ontwikkelen van leiderschapskwaliteiten. In Managementteam deed hij onlangs een aantal stellige uitspraken over kwaliteiten die benodigd zijn om de game goed te kunnen spelen:
“Je moet goed Engels spreken, sociale vaardigheden bezitten, goede communicatievaardigheden hebben, goed kunnen typen, oog- handcoördinatie is belangrijk en je moet mediageletterd zijn, ofwel goed kunnen omgaan met de computer.”
Buiten deze persoonlijke ontwikkeling is de game ook een goede omgeving om je leiderschapskwaliteiten te ontwikkelen:
“Je speelt het spel met een zogenoemde ‘guild’. Deze groep heeft een soort militaire structuur. Er zijn mensen van 20 jaar die groepen van 25 man van over de hele wereld aansturen. Daar zitten 16jarigen, maar ook 40jarigen tussen. Dan leer je wel leidinggeven.”
De IT’er met de vermelding dat hij Guild Leader is over 80 mensen is dus niet zomaar bezig met een ‘spelletje’. Hij organiseert 80 gamers verspreid over de wereld om gezamenlijk strategische doelen te bereiken en heeft daar duidelijk online de competenties voor (ontwikkeld). Nu wil dit niet automatisch zeggen dat hij ook in een bedrijf een geweldig leider zou zijn, maar enkele signalen zijn er wel voor. En wanneer je bijvoorbeeld kijkt naar het toenemende aantal telewerkers dan zou ik wel weten wie een interessante kan zijn om mee te denken over het managen van deze telewerkers.
Het vermelden van games op je CV is dus zeker geen overbodige luxe. Bedrijven die vooruitlopen op technologisch gebied zullen de waarde hiervan kunnen inzien. En die bedrijven die jouw leadership in World of Warcraft afdoen als nerd-spelletje wil je als fanatieke World of Warcraft speler en IT’er natuurlijk ook gewoonweg niet voor werken.
Gerelateerde artikelen:
- Recruitment nieuwe stijl 4: Arbeidsmarketing deel 2 Zojuist schreef ik al over het feit dat klein ook...
- Recruitment nieuwe stijl deel 2: Arbeidsmarketing 1 In het kader van de masterclass recruitment nieuwe stijl beschrijf...
- Recruitment nieuwe stijl: Games en recruitment In het kader van mijn werk bij Media Plaza ben...
Erg interessant Michel en ik ben het volledig met je eens. We hebben het hier niet alleen over toekomstige leiders maar ook over hedendaagse leiders. Fascinerend.
Helemaal mee eens Michel. Er zijn al vooruitstrevende Amerikaanse bedrijven die zelfs expliciet gamers hunten. Een grappige uitspraak destijds was: you play world of warcraft: You’re hired (toen was het nog een stukje kleiner).
David doet hier overigens zeer gedegen onderzoek naar en wat hij zegt is wetenschappelijk onderbouwd. Veel van de WoW spelers blijken bepaalde kwaliteiten (die ze ook in de game hebben) ook in het echt te hebben. Een guild leader is doorgaans een bovengemiddelde leider. En de andere rollen gaan vaak ook door in het echte leven. Iemand die een healer speelt in een spel is doorgaans een goede sociale persoon in het echte leven die je als ‘lijm’ in het bedrijfsleven kan gebruiken.
Waren de twee Nerds uit The Beauty and the Nerd ook geen spelers van dit geweldadige spel? Mijn zoon kende deze kerels en wist te vertellen dat ze ook op de TU met zwaarden en zo rondliepen. Lijkt me echt wel leuk om dit soort mensen in dienst te hebben, zo lang je niet bij de spoorwegen werkt, want ze sporen niet echt.
Tja, de zoektocht naar talent neemt steeds vreemdere vormen aan. Ik ga mijn dochter aanraden te vermelden dat paard rijdt, want managers worden nu ook gelokt naar trainingen met paarden, schijn je echt een heel goede manager van te worden.
Ook buikdansen, racen in ferraries, diepzee duiken, fokken van Shig Tsu’s, bouwen met lego, trancedent mediteren, navelstaren, muggenziften, mierenneuken zijn allemaal bezigheden die je CV een boost kunnen geven.
Ik weet nog dat er ooit een stroming was die PacMan als een ultiem trainingmiddel zag om kinderen oog-hand coördinatie bij te brengen.
Voor mij rest slechts één conclusie: Veel gekker kan het niet worden. Voor iedere opmerking is er tegenwoordig wel een hype te ontketenen.
Ik heb overigens ontdekt dat WoW spelers een zeer sterke neiging tot verslaving hebben. En laat dat nu niet echt een aanbeveling zijn als je solliciteert
Ad: Ik vind je doordravende reacties steeds minder te volgen. Zeg ik ergens dat we gamers actief moeten gaan recruiten? Zeg ik ergens dat alle World of Warcarft spelers fantastische werknemers zijn? Waar is er sprake van hype-ontketening? Volgens mij niet en toch lijkt je hele reactie daar over te gaan.
Eén ding heeft Ad wel gelijk in, pacman zorgt voor een veel betere hand-oog coördinatie, of eigenlijk, de opvolgers ervan. Wetenschappelijk bewezen is dat chirurgen die gamen tientallen procenten minder fouten maken door een betere hand-oog coördinatie.
Ik las laatst dat World of Warcraft zelfs al gebruikt wordt door jonge executives om relaties te “entertainen”. In plaats van klanten mee te nemen naar de klassieke golfbaan, gaan ze dus met de bedrijfs Guild samen draken verslaan…
Geen verzinsel maar realiteit!
Ik heb anderhalf jaar actief WoW gedaan en ben ook guildleader en officer geweest. De link naar het bedrijfsleven is snel gelegd. Een guild bevat 50-200 mensen. Je hebt een beleid nodig voor het aannemen van nieuwe mensen die bepaalde rollen vervullen. Je hebt een puntenverdelingsysteem nodig, de ondersteunende software daarvoor, een forum om te communiceren, rangen (member, raider, classleader, officer, guildmaster) om taken te verdelen en verantwoordelijkheden inzichtelijk te maken.
Je moet zorgen dat je guildmembers up to date zijn met de huidige strategie voor bepaalde bosses. Je moet een beleid hebben over het voorbereid zijn op gezamenlijke activiteiten. Je hebt afspraken nodig over wie, waar, wanneer is, enzovoorts.
Ad geeft de reden dat ik gestopt ben heel duidelijk weer. Het spel werkt ongelooflijk verslavend. Je kunt altijd verder komen, meer hebben. Het houdt nooit op.
Wel denk ik dat je als actief guildleader of officer veel kunt leren over het leiden van een groep mensen. Het is jammer dat het bijna een voltijd baan wordt.
Erg leuk artikel Michel!
@Chris: je geeft ook de reden aan dat ik er niet aan begonnen ben, ik ken mezelf en verslavingen :) Ik heb het als afscheidkado van een oud werkgever gekregen, het ligt nog in plastic op mijn kast. Ooit ga ik wel beginnen, maar toch.
En ik zei toch dat je high potential was… guild leader.