Bedrijfsresultaat versus mensenrechten
Gisteren was ik te gast bij de lancering van een business game voor Nederlandse bedrijven over mensenrechten. De organisatie Aim for Human Rights heeft in samenwerking met een Zuid-Afrikaanse partner een spel ontwikkeld dat het midden houdt tussen Monopoly en een klassieke management game. Deze ‘business game’ is financieel mogelijk gemaakt door steun van de ASN bank.
Eén van de doelstellingen van Aim for Human Rights is het ontwikkelen en promoten van methoden om de effecten op mensenrechtensituaties meetbaar te maken. Dat dit niet alleen werk ten behoeve van overheden is, bewijst de business game. Die heeft als doel de bewustwording bij bedrijven te vergroten over de keuzes die iedereen heeft en de invloed die ze daarmee (in-)direct kunnen uitoefenen op lokale situaties. Dat bedrijven als Shell en Unilever in hun keten te maken hebben met partijen waar ethische kwesties voorkomen is evident. Maar ook midden- en kleinbedrijf kan te maken hebben met leveranciers of klanten uit landen waar mensenrechten maar ook gezondheid onder druk staan.
Het spel is bedoeld voor management, directie en ondernemers van bedrijven die internationaal opereren. Aim for Human Rights distribueert het spel niet alleen, ze kunnen ook als spelleider optreden. Dilemma’s waar je tijdens het spel voor komt te staan is bijvoorbeeld het wel/niet actief testen en begeleiden van medewerkers in landen waar Aids een groot probleem is. Maar ook of je zaken moet doen met een leverancier voor grondstoffen of halffabrikaten uit een land waar een burgeroorlog woedt.
Wat het spel inzichtelijk probeert te maken is dat een maatschappelijke houding niet op gespannen voet hoeft te staan met omzet, rendement en winst. Korte termijn beslissingen werken door op veel langere termijn in de bedrijfsvoering en het succes.
Er zijn weinig ondernemingen die los van economische bedrijfsdoelstellingen een maatschappelijke strategie zullen ontwikkelen. Het spel laat zien dat de maatschappelijke keuzes onderdeel zijn van de bedrijfsstrategie en ook op de lange termijn bijdragen aan de winstgevendheid van een organisatie.
Gerelateerde artikelen:
- De onbalans in de arbeidsmarkt voor de oudere werknemers versus de opgaande conjunctuur De arbeidsmarkt voor oudere werknemers is uit balans. In 2006...
Goede zaak! Ben een groot voorstander van MVO. Helemaal als ontwikkelingslanden in het geding zijn.
Mooi initiatief en inderdaad hoeven economische perspectieven helemaal niet los te staan van goed ondernemersschap, of het nu hier of in de 3e wereld is. Dat bewijst b.v. Google (do no evil), maar ook een hele rits kleine ondernemers die ik ken die het heel goed doen, juist door altijd maatschappelijk verantwoord bezig te zijn (niet alleen wanneer het tij mee zit of er geld voor over is).
De macht van de “pecunia”.
Ik ben met je eens Bas dat het wel degelijk mogelijk is om een mooi winstgevend bedrijf op te bouwen zonder dat er al te veel compromissen gesloten hoeven te worden ten op zichte van de stakeholders value.
Toch snap ik wel waarom er in de werkelijkheid maar weinig bedrijven zullen zijn die een dergelijke strategie succesvol kunnen implementeren.
Hoe komt dit? Omdat (Je haalde het zelf al even aan) de vruchten van een dergelijk beleid vaak pas na een lange tijd geplukt kunnen worden en laat dit gegeven nu net niet overeenkomen met de doelstellingen van de aandeelhouders.
Deze willen namelijk rendement zien, hebben een korte termijn visie en zullen niet snel geneigd zijn om van hun rendement af te zien om zo de onderneming in staat te stellen een beleid te voeren dat ergens in de toekomst wel tot shareholdersvalue zal leiden.
Het is deze eigenschap van de mens die in veel gevallen een dergelijk beleid in de weg zal staan. Zo ging het vroeger, zo gaat het nu en ik heb weinig hoop dat dat in de toekomst anders zal gaan.
Wellicht is het een idee om een tussenvorm te kiezen of om bedrijven “goed” te laten doen zonder dat dat ten koste gaat van een behoorlijk rendement op de korte termijn.
Ik denk dan bijvoorbeeld aan bedrijven die zich richten op het produceren van een technologie die het milieu zal ontlasten. Dit is, naar mijn mening, een prima voorbeeld van een situatie waarin het heel goed mogelijk is om zowel goed te doen als een uitstekend rendement op korte termijn te behalen.
Een situatie waarin de kortzichtigheid van de mens leidt tot een verbetering van het milieu. Iedereen wint.