China, de toekomst voor Nederland?
Vorige week was ik aanwezig bij de ERE Expo in Amsterdam. Daar hoorde ik eerlijk gezegd niet heel veel nieuws in de (veelal gesponsorde) lezingen die soms erg slecht waren, soms slaapverwekkend, maar bovenal weinig nieuws bevatte buiten dan verschillende vraagstukken waar men in verschillende landen tegen aanloopt. In enkele losse artikelen de zaken die mij opvielen en zijn bijgebleven.
Frank Mulligan gaf op de ERE Expo een presentatie over China’s War for Talent met daarin de verschillende problemen van de zeer hevige War for Talent aldaar. China loopt keihard voorop in technologische ontwikkeling. Mijn gedachte is echter na de interessante presentatie van Frank ook dat China keihard voorop loopt op ‘arbeidsmarktproblemen’.
Een gemiddeld dienstverband van 18 maanden, enorme multitaskers, online savvy, meerdere joboffers en dus snel moeten handelen, geen zin om sollicitatieformulieren in te vullen en nog veel meer voorbeelden waar recruiting mee te maken heeft in China. Terwijl ik naar het interessante verhaal van Frank zat te luisteren vond ik het meer en meer klinken als trends die wij in Nederland in toenemende mate waarnemen, maar dan in het kwadraat (of meer). De cultuur en historie is compleet anders, maar voor mijn gevoel geldt voor de technologie hetzelfde als voor de ‘nieuwe werknemer’: China heeft een voorsprong.
Van een voorsprong kan je leren. In China wordt men gedwongen om er van te leren en er geldt denk ik nergens sterker dat zoals de spreker het zei: “online puts you ahead”. Het technologisch niveau waar men zich in China als vanzelfsprekend mee in de arbeidsmarkt stort is het niveau waarop ik mij vaak begeef hier op HRlog, maar dan meer afgestemd op de Nederlandse markt. En we lopen hier nu eenmaal ‘achter’ op een aantal ontwikkelingen. Of beter gezegd, we lopen niet achter, maar zoals ik al zei is de huidige Chinese arbeidsmarkt op veel vlakken vergelijkbaar met die van Nederland in de (nabije) toekomst. De wensen van de werkzoekenden zijn veel sterker op technologisch gebied en door de hoge graad van gebuik van (mobiel) internet moeten bedrijven daar gewoonweg op inspringen.
Om een simpel voorbeeld aan te halen: hier ben ik nog aan het overtuigen om chat in te zetten terwijl Frank Mulligan vertelde dat werkzoekenden snel direct contact willen hebben via een video-service als Tokbox.
China lijkt een ‘raar’ land, maar op veel gebieden op de arbeidsmarkt(communicatie) is het in mijn ogen slechts een voorbode van wat hier ook komen gaat. Zeer interessant dus voor (online) recruitment om de ontwikkelingen daar in de gaten te houden!
Gerelateerde artikelen:
- De toekomst van vacaturesites Marc Drees zat er zondag over na te denken en...
- Ideetje voor een company-video? Ideetje voor een company-video?...
- Regels geen belemmering voor arbeidsproductiviteit in Nederland Regels geen belemmering voor arbeidsproductiviteit in Nederland...
- Oracle draait solliciteren om Een mooi voorbeeld van solliciteren nieuwe stijl: Oracle draait de...
- Video CV’s: de toekomst of niet? Het video CV, een video waarin je jezelf presenteert ter...
Niet mals Michel, je comments. Ik moet zeggen dat ik de eerste lezing die je gemist hebt dus wel interessant vond, verder heb ik zoals je weet niet heel veel meer gezien, alleen over Polen, maar dat was meer politiek dan recruitment (op zich wel leuk aangezien ik me wel bezig houd met Polen en de Poolse politiek, maar verder)…
@Bas: als ik het nu lees is de intro een beetje te kort door de bocht. Ik was eerst teveel aan het oreren over mijn beleving van de ERE en bracht dat uiteindelijk terug tot een korte intro om meer te focussen op de voor mij positieve inhoud. Dus laten we dat ook doen ;-)
Je weet, ik houd wel van wat harde statements en ergens deel ik het ook wel met wat ik heb meegekregen op het event. Zelf vond ik het heel erg breed, heel veel landen heel kort aan het woord met eigen weinig vernieuwends, geen enkele nieuwe trends erin, enkel het eeuwenoude culturele verhaal. Dus ergens deel ik het wel, maar zoals ik al zei: de eerste lezing had voor mij wel een paar eye openers.
Klinkt interessant, daar wil ik volgende keer ook bij zijn.:)
Vreemde gedachte, dat China nu met problemen kampt die er voor ons ook aankomen. Ook leuk dat we door daar nu al informatie over te hebben (lang leve het informatietijdperk) daar nu al over na kunnen denken. Toch vraag ik me iets af.
Ik ben het er mee eens dat we in Nederland achterlopen. Of beter gezegd, ik vind ook dat we beter gebruik kunnen maken van de beschikbare technologie (media). Niet per se meer, maar in ieder geval ook beter. Maar ik vraag me ook af in hoeverre het langzame ontwikkelen in die richting niet ook te verklaren valt vanuit de behoefte. Zijn kandidaten ook wel klaar voor en bereid tot het gebruik van allemaal nieuwe media. Veel mensen geven bijvoorbeeld aan het ok te vinden om via hyves benaderd te worden. Maar wil iedereen ook een chatsessie met een recruiter? Of willen ze liever een gewoon ouderwets sollicitatiegesprek zonder skype?
Chris, ik denk dat niemand, of nee, weinig mensen een chat sessie een volwaardige vervanger vinden van een sollicitatiegesprek. Echter, in een chat sessie kan je vast een paar vragen stellen voordat je gaat solliciteren. Skype is ook geen ideaal medium, maar wel voor b.v. een eerste gesprek voor een functie in zeg… Londen.
Voor het eerst in de geschiedenis zien we nu dat technologie en innovatie eerder in het privé leven van mensen is doorgedrongen dan in de zakenwereld, en daarom stellen we hier wel vaker dat de zakenwereld achterloopt. Men loopt achter bij de wensen van de mensen, tenminste, een behoorlijk deel van de mensen. Deels is het een supplement (sneller en eenvoudiger en goedkoper in contact komen). Sommige zaken zullen vervangen worden.
Dat klinkt redelijk jah. Heel interessant die link naar persoonlijk leven. Ik kan me voorstellen dat je iets als skype makkelijker uittest met vrienden. Maar toch was er ook een reden dat zulke tools vroeger eerst in het bedrijfsleven werden gebruikt. Ik neem aan dat dit een soort drang was, of dwang, tot concurrentie.
Maar wat ik hier vaker lees en wat ik dus begrijp is dat deze drang of dwang in ieder geval bij HRm is afgenomen (misschien is de noodzaak er, althans voor ons gevoel) niet meer aangezien we al een bepaalde mate vanwelvaart hebben bereikt. In China is dit nog niet zo en zit men in een groeiende economie en dus grijpt men sneller naar alle ontwikkelingen die kunnen helpen.
Zoiets?
@Chris: het heeft zeker met de behoefte te maken. Daarom zeg ik ook dat we niet zozeer ‘achter’ lopen, maar dat de arbeidsmarktontwikkelingen voorlopen. Frank gaf duidelijk aan dat de vraag naar videochats er sterk is en dat je daar als bedrijf wel in mee moet. Hier zitten sollicitanten daar nog niet op te wachten.
Maar zoals eerder aangegeven kan je wel al met gewone chat en andere ontwikkelingen aan de behoefte hier voldoen en daar wordt ook nog lang niet genoeg gebruik van gemaakt.
Hm okay, mee eens. Ik had niet door moeten gaan met ‘zijn de kandidaten er wel klaar voor’, de vraag is inderdaad meer of de behoefte er is. En zoals je mooi aangeeft is die er nog niet.
Wat me aan deze gedachte vooral interessant lijkt voor bedrijven is dat je in principe kunt voorspellen dat met een stijgende krapte wij ook in een situatie komen waarin dit dus wel gebeurt en dat het daarom verstandig zou kunnen zijn hier ons hier op voor te bereiden. Dat we niet direct videogesprekken voeren wil niet zeggen dat we recruiters etc niet voor hoeven te bereiden op zoiets.
@Chris: de reden dat het vroeger anders gebeurde, dat zaken eerst in business kwamen en later pas in privé leven was eenvoudigweg geld. Een product begint vaak exclusief en duur en wordt steeds goedkoper. Omdat het duur is kan je je beter eerst richten op een kleine markt die beter te definiëren is. Denk b.v. aan computers… eerst zakelijk, later in het thuis leven.
Overigens komt behoefte ook met aanbod. Niemand had ooit behoefte aan SMS, maar nu het er is… Niemand had behoefte aan Hyves, maar inmiddels zitten ze bijna op 5 miljoen gebruikers. Veel mensen kunnen zich niets inbeelden bij iets dat ze niet kennen, daarom is er geen behoefte, tot het moment dat het er is en dan gebruikt iedereen het.
Dat klinkt inderdaad redelijker dan mijn argument van drang/dwang tot concurrentie. Al is het maar omdat die drang/dwang er hoe dan ook is.
Wat mij ook een argument lijkt is dat er meer focus is op de consument. De consument heeft meer macht. En dan bedoel ik bijvoorbeeld Hyves. Zoals Bas al aangeeft had niemand behoefte aan hyves tot het er was. Toen kwam Hyves en gingen er veel mensen voor privédoeleinden een account aanmaken. Maar nu er veel mensen zijn die een account hebben is het interessant voor bedrijven om er iets mee te doen.
(of was hyves altijd al interessant voor bedrijven?)