C’est mourir un peu

Soms kom je op je werk in een situatie dat je problemen krijgt met je geweten, je waarden en normen. In deze situatie bevindt ik me nu en zonder al te diep in te gaan op de omstandigheden wil ik toch de hele arbeidsrechterlijke kant beschrijven.
Het heet zo mooi “verschil van inzicht over het te voeren beleid” en het komt met enige regelmaat voor in bedrijven en organisaties. Waar gaat het om? Beleidsvoornemens en plannen die gedwarsboomd worden door hogere managers. Waarom? Och, dat weet je vaak niet. Te weinig kennis, verschil in cultuur, verschil van inzicht.
Maar ja, op een gegeven moment komt het tot een heftige discussie en zie je in dat het verschil te groot is en besluit je maar om uit elkaar te gaan.
De onderhandelingen over de beëindigingvergoeding lopen gesmeerd, het bedrijf heeft geen zin in een slechte pers die een rechtzaak kan brengen, dat zou problematieken uit het verleden weer kunnen oprakelen. Dat maakt je onderhandelpositie wel sterk en na een paar uur onderhandelen zijn we eruit gekomen.
Na de ratio even de emotio, want je gaat je medewerkers informeren. Afscheid nemen is een beetje sterven, mooi Frans spreekwoord, maar ik heb het idee dat een paar Fransen juist opleven.
Naar huis, juist deze dag een fors ongeval bij Dortmund, twee uur stilstaan, tijd om na te denken. Vrouw informeren. Het is aan de ene kant best fijn, geen reizen meer, ieder dag weer samen, financieel kun je het ook even uitzingen. Maar ook dat gevoel van, ja hoe zeg je het. Anderen in de steek gelaten.
Die nacht niet al te goed geslapen. ’s Morgens al mail van nu ex-collega’s. Steun, veel steun. Heb ik ze in de steek gelaten? Twijfel.
En dan begint het nieuwe leven. Het is geen einde, het is een nieuw begin.
Inschrijven bij het CWI, via Internet schijnt dat te kunnen en een uurtje stevig aan de bak dus. Ik vraag me af of iemand met een lagere scholing dan MBO uit deze formulieren kan komen.
Daarna de stukken van dat bedrijf dat je had weer eens opzoeken. De boel opnieuw opstarten, netwerk activeren. Bezig zijn, werken, je kunt niet anders denk je, het leven gaat door.

De komende tijd zal ik regelmatig over de voortgang schrijven. Hoe werkt dat bij het CWI? Is de toets op verwijtbaarheid echt vervallen of zitten de ambtenaren nog steeds vast in hun oude paradigma’s. En ook, hoe gaat het met solliciteren? Is er op het Internet wel wat te vinden voor een HR manager die op hoog niveau in een multinational actief is geweest, dus een heel aardig salaris mee wist te pikken. Werken de netwerken, zowel de virtuele als de echte? Het levende netwerk in ieder geval wel, je leert je vrienden kennen.

Wordt vervolgd

Geen gerelateerde artikelen.