Internetgedrag dringt bedrijfscultuur binnen
Jongeren nemen de platte hierarchische internetgewoonten mee naar het werk, aldus de schrijvers van het boek ‘Generatie Einstein’ (de nieuwe versie van het boek wordt gepromoot). Op NU/Z valt te lezen dat jongeren niet schromen hun mening kenbaar te maken, desnoods bij de directeur. En als het moet via een chatprogramma als MSN. Meer nog dan vorig jaar blijkt volgens de schrijvers dat jongeren ervan uitgaan dat de op internet gebruikelijke openheid en toegankelijkheid ook op het werk geldt.
Een interessante ontwikkeling die niet alleen door jongeren binnen het bedrijfsleven gebracht wordt. Goedwerkende internetconcepten worden naar bedrijven doorvertaald. Web 2.0 wordt enterprise 2.0Â en zie bijvoorbeeld ook wikinomics. In India moet men op dezelfde manier de kracht van ‘stemsites’ zoals eKudos en Digg ingezien hebben, want bij het bedrijf HCL Technologies stemmen medewerkers op hun leidinggevenden en de resultaten daarvan worden openlijk op het intranet gedeeld.
Gerelateerde artikelen:
- Jiibe: wat is jouw ideale bedrijfscultuur? De trend is duidelijk merkbaar: werkzoekenden zoeken meer en meer...
- Werving binnen sociale netwerken nog niet volledig benut? Uit een persbericht: ‘Hyvers’ en andere Nederlandse leden van online...
- De beste werkgever haalt prive-bezigheden binnen en maakt van werk hobby In de jaarlijkse lijst van “100 beste bedrijven om voor...
Ik zie het verschil niet met mijn generatie, ook wij namen en nemen geen blad voor de mond. Wel typisch nederlands, mijn Franse bazen zijn er niet echt van gecharmeerd als je met opbouwende kritiek komt.
Het verschil is wel dat mijn generatie het gewoon open en bloot deed, nu durven ze het alleen maar via e-mail en messengers blijkbaar.
Ik zie overigens het verband niet met de tweede alinea. Openlijk voor je mening uitkomen is echt geen verworvenheid van web 2.0 denk ik.
Ad, ik zeg niet dat openlijk voor je mening uitkomen een verworvenheid van web 2.0 is. Internet biedt andere communicatiemogelijkheden waarbij lagen gepaseerd worden en daarin in de genoemde artikelen een leuk verband met zaken die men in organisaties terugziet.
Openlijk voor je mening uitkomen is dus geen verworvenheid. Een toenemende democratie lijkt dit in sommige gevallen wel meer en meer te zijn
@Michel
Wanneer het “stemmen” op je leidinggevende niét anoniem is, ben ik er een voorstander van. Zo kun je zo’n soort “enquete” gebruiken om eens met het betreffende personeelslid te gaan praten en hem te vragen wat je beter zou kunnen doen. Nu heb je niet beschreven of het om een anonieme of open stemming gaat, welk is het geval? Ik zou namelijk minder een voorstander zijn van een anonieme stemming, omdat dat weer niet zoveel met democratie te maken heeft in mijn beleving. In een democratie durft men ook voor zijn mening op te komen en is dus een dialoog gewenst. Anonieme stemmingen lijken mij teveel op een semi-communistische samenleving waar óók iedereen een mening had en die anoniem wel durfde uiten, echter ermee geconfronteerd worden was toentertijd niet zo’n wenselijke situatie.
@Jorrit: daar ben ik het niet mee eens. Juist naar leidinggevenden moet je ook anoniem kunnen stemmen. Hoewel hele volksstammen tegen Hitler waren, durfe niemand er voor uit te komen. Idem bij Saddam.
Ik heb het bij een oud werkgever gezien hoe mensen die openlijk kritiek durfde te leveren langzaam eruit gewerkt werden, terwijl iedereen kritiek had. De waarheid komt bijvoorbeeld bij medewerker tevredenheidsonderzoeken altijd een stuk beter aan het licht wanneer deze anoniem mogen worden ingevuld.
Dat je later een open discussie moet kunnen aangaan ben ik het met je eens. Maar bij niet anoniem stemmen zie je dat de persoon die iets aangeeft meteen meeweegt, meer dan het argument. Heb je ooit eens een digitale brainstorm meegemaakt? In vergelijking met een gewone? Geweldig, je ziet ineens ideeën op hun merites worden beoordeeld, niet op de persoon die ze verteld.
@Bas,
Ik heb bij de medewerkertevredenheidsonderzoeken steeds de mogelijkheid gegeven om de naam en afdeling in te vullen. Vullen de mensen hun naam in dan zegt dat wat over de stijl van leidinggeven.
Overigens heb ik momenteel veel last van mijn eerste opmerking. Inderdaad kunnen Fransen niet tegen opbouwende kritiek, zeker niet als je ook gelijk blijkt te hebben.
Ik heb er grote moeite mee om in de HR te blijven werken bij een bedrijf dat het met de ethiek, ondanks een ethische code, niet zo nauw neemt. Ik werk aan een beëindigingsovereenkomst.
Volgend jaar pak ik derhalve mijn praktijk als interim manager weer op.
Een cultuur waar je niet-anoniem kan stemmen dat vraagt heel veel vertrouwen en dat moet je wel goed kweken. Je praat dan over een volkomen open cultuur. Ik vraag mij af of dat meerwaarde heeft.
Maar medewerkerstevredenheidsonderzoeken in bijna alle organisaties nu moet je anoniem laten doen voor de beste resultaten. Ik ben bij medewerkerstevredenheidsonderzoeken nu nog vaak genoeg tegengekomen dat mensen het zelfs niet anoniem willen invullen omdat ze bang zijn dat het toch niet helemaal anoniem is en herleidbaar. Dat zegt natuurlijk gelijk iets over de cultuur.
Of niet-anoniem stemmen ooit een voordeel oplevert vraag ik mij af. In een jaarlijks functioneringsgesprek stel je het functioneren van de leidinggevende (als het goed is) aan de orde direct met de medewerker. En hoe beter de verhoudingen / opener de cultuur, des te eerlijker dat zal gebeuren.
Dat je anoniem stemmen vergelijkt met communisme en niet gelijk aan democratie staat is natuurlijk niet terecht. Of vul jij je persoonsgegevens in het stemhok in? ;-)