Te mooi om waar te zijn
Een goed product verkoopt zichzelf is de aloude uitspraak. Voor bedrijven als werkgever geldt dit ook. Natuurlijk niet helemaal vanzelf, maar enthousiaste medewerkers die niet teleurgesteld worden praten hierover met vrienden en bekenden en in deze tijd natuurlijk op internet.
Hoe dat mooi kan doorwerken op internet (en mond op mond) is goed te zien op het weblog van de onlangs aangenomen Ronald van Zuijlen. Ronald gaf eerst reeds aan op basis waarvan hij besloot voor Sogyo te kiezen:
Ik wil me op mijn plek voelen bij een werkgever en uitdaging in het werk zien. Bovendien wil ik in de toekomst door kunnen groeien. Deze factoren wogen het zwaarst mee in mijn beslissing.
Bij Sogyo zag Ronald de beste aansluiting. Net begonnen bij de nieuwe werkgever doet de kersverse medewerker een erg mooie uitspraak die je volgens mij niet beter kan wensen als werkgever zijnde:
Voordat ik bij Sogyo kwam werken stonden er leuzen op de website waar ik maar weinig in geloofde. Vooral de quote ‘Ik heb in twee weken bij Sogyo meer Java geleerd dan in heel mijn HBO’ vond ik ongeloofwaardig. Echter moet ik nu toch echt toegeven dat dit bij mij ook het geval is. Sterker nog: bij mij is het in de eerste week al zover!
Het bedrijf hanteert echte uitspraken van medewerkers op de website. Blijkbaar kunnen die zo goed zijn dat ze juist weer als onecht lijken over te komen. Te mooi om waar te zijn.. betere reclame kan je niet hebben op de krappe ICT arbeidsmarkt. Die reclame wordt door Ronald gemaakt door oprecht te bloggen, dit te delen met zijn vertrouwde leeskring waaronder natuurlijk studiegenoten en straks op te duiken voor werkzoekenden die via Google de echte verhalen achter het bedrijf te zoeken.
Door oprecht te zijn, waar te maken wat je belooft en vooral te investeren in medewerkers door in te spelen op hun wensen en ambities zorg je ervoor dat je enthousiaste medewerkers hebt en behoudt. Enthousiasme wordt graag gedeeld en met de kracht van het internet wordt de boodschap zo beter verkondigd dan welk reclamebureau dan ook. Tegelijkertijd laat het ook zien waarom ik zo hard roep dat je als bedrijf vooral blij moet zijn dat enthousiaste medewerkers online actief zijn.
Gerelateerde artikelen:
- Hoe betrouwbaar zijn de statistieken van Monsterboard? Een interessante vraag op LinkedIn over de statistieken die Monsterboard...
- Waar komen je kandidaten vandaan? Een heel basale vraag, waar komt je internet traffic vandaan....
- Boodschappenlijstje voor een leidinggevende die een opleiding bestelt voor zijn medewerkers 1. Heb ik de trainer op voorhand ontmoet? 2. Heb...
- Een mooi geval van miscommunicatie Communiceren is zo dicht mogelijk langs elkaar op praten zei...
- Gelijkheid kent zijn grenzen Vrouwen die met zwangerschapsverlof gaan, hebben niet automatisch het recht...
En wie garandeert mij dat de uitspraken echt zijn en niet door een tekstschrijver of medewerker externe communicatie geschreven zijn?
In marketing en reklame is niks echt, het is allemaal mooier gemaakt dan het is denk ik maar. Maar ja, de wereld van de ICT sluit daar toch mooi bij aan niet? “maar dat was de demo meneer, dit is het echte pakket”
De dingen die je zegt en de dingen die je doet moeten gelijk zijn. Dat is basis voor je imago. Daar ne je gelijk in.
Och, een engineer leert bij ons in twee weken ook meer dan 5 in 5 jaar TU, dat zegt meer over de TU dan over ons denk ik maar
Voor medewerkers personeelszaken geldt dat ook, ja eigenlijk voor iedereen.
Investeren in medewerkers, een goed employabilty beleid is natuurlijk de kern van strategisch HR.
Actieve referenten werken beter dan welke reklame ook. Daarom maken reklames weer gebruik van actieve referenten.
Bewezen is echter ook dat mensen nauwelijks interesse hebben in positieve boodschappen, we genieten pas als het negatief wordt. Dit kun je dit weekend nog testen op de (vervelende) bruiloften, partijen en sociale events waar je naar toe mag (moet). Let maar op, een negatief verhaal heeft gemiddeld 8 toehoorders, een positief maar één of twee.
En hoe echt is internet. Vandaag ontdekte mijn dochter mijn naam en foto op Hyves in een Hyve “Pino for President”. Ik weet er niks van en ga Hyves dus eens vriendelijk verzoeken een en ander recht te zetten.
Sogyo garandeert dat voor op de website en Ronald zal dat garanderen voor de teksten op zijn weblog. Waar het om gaat is dat Ronald enthousiast wordt van het echte beeld dat blijkt te kloppen en hij communiceert dat. In dit geval vertrouw ik daar volledig op dat dat ook echt is. Ronalds vrienden zullen daar ook op vertrouwen en daar gaat het met name om: iedereen kan mooie verhalen ophangen, maar de beste bron is toch dat vertrouwde netwerk.
Heeft Hyves je foto al verwijderd of sta je op de foto met een pinopak aan?
@Ad, het glas is zeker weer halfleeg….Ik krijg steeds meer door hoe jij in het leven staat Ad..Het glas is halfvol hoor! What’s happened in your life dat jij zo reageert?
DIe actie van Hyves vind ik dan wel weer grappig! ha ha…snel een ‘echt’ profiel aanmaken Ad!
Ik vind het zeker een mooi voorbeeld van hoe goed werkgeverschap zich beloont en hoe inzichtelijkheid in de organisatie veel duidelijk kan maken aan potentiele werknemers. Maar ik deel Ads scepticisme ook wel: ieder bedrijf kan op de website uitspraken zetten die (al dan niet recent) door werknemers gedaan kunnen zijn. Als er een naam bij wordt vermeld lijkt het betrouwbaarder, maar (misschien als sceptisch voorbeeld van een generatie Y iemand) ik zou nog steeds betwijfelen wat er echt gezegd wordt.
Ik zou conclusies trekken op basis van de onderwerpen van de uitspraken en niet op basis van hoe geweldig het zou zijn. Als er staat dat iemand enorm veel geleerd heeft over java, dan neem ik mee dat het bedrijf aangeeft dat leren hoog in het vaandel staat. Hoe hoog in het vaandel laat ik in het midden tot ik een gesprek heb gehad.
@Chris: dat is inderdaad het lastige dat hierin gelijk duidelijk wordt. Sogyo heeft echte uitspraken neergezet, maar de werkzoekende twijfelt daaraan. In dit geval prima, want hij blogt hierover dat het erop aansluit. Maar hoeveel zullen de teksten niet geloofd hebben.
Als generatie Y zijnde: zou je uitspraken die echt overkomen op video betrouwbaarder vinden of zou je daar dezelfde scepsis bij hebben?
@Chris: interessant om te horen vanuit jouw als student. Om één vraag te beantwoorden: Ja, Sogyo’s Employer Brand is ontwikkeling. Zowel persoonlijk als inhoudelijk. Het klinkt misschien soft, maar men (en zoals je weet heb ik er een paar maanden gezeten) gaat daar heel ver in. Heel ver.
Eén van mijn suggesties is om naast de namen ook foto’s en zelfs linkedin profiel linkjes te zetten (zo van: benader maar als je hem wilt vragen). Zou dat je scepcis verminderen?
@Edwin
Het heeft niks met optimisme of pessimisme te maken. Ik ben een zeer optimistisch mens. Maar ik ben ook kritisch.
Wat er in mijn leven is gebeurd, heel wat, kan ik een aardig boek over schrijven.
Ik ben een neo-positivist, dat heeft, voor de leken in de wetenschap, niets te maken met optimisme of zo, nee dat is een wetenschappelijke stroming waarin je pas aanneemt dat iets waar als je het tegendeel niet kunt bewijzen. Als voorbeeld, het simpele feit dat tot op heden iedereen is doodgegaan, is nog geen bewijs dat de mens sterfelijk is. In de wetenschap is het dan ook veel indrukwekkender als je bewijst dat iets NIET waar is.
Ik zie in dit blog, waar met name ICT gerichte mensen enthousiast doen over ICT oplossingen en toepassingen het tegengestelde gebeuren en de wetenschapper in me gaat daar dan eens kritisch naar kijken.
Ook een videoboodschap kan door een acteur worden ingesproken, in de commercials op radio en TV heeft nog nooit een echte huisvrouw een getuigenis gedaan.
En dan kunnen jullie erg enthousiast doen over deze sites, maar voor de rest van de wereld is het niets meer en niets minder dan een reklamefilmpje.
Ook de ideeën van Bas werken niet, verdiep je niet in het medium, verdiep je in de klanten en sinds “Co drinkt het” denken ( weten) de consumenten dat al die getuigenissen gewoon doorgestoken kaart zijn.
Dat is de realiteit.
Het spijt me dat ik jullie enthousiasme temper
@Ad: bedoel je met ‘ICT gericht’ op ICT bedrijven en arbeidsmarkt gericht of op ICT oplossingen? Dat eerste klopt niet voor dit blog, dat laatste deels.
Wij, althans ik, doe enthousiast over ‘deze sites’(?) omdat het ook werkt. Dat kan altijd beter en een onderdeel er van is juist de echte boodschap over te brengen. De uitdaging ligt duidelijk in dit ook zo over te brengen. Dat jij het niet meer vindt dan een reklamefilmpje wil overigens niet zeggen dat de rest van de wereld dat ook vindt. Als je het hier hebt over videovacatures: deze werken wel degelijk en je kan dat goed echt brengen door het niet als reclamefilmpje te brengen.
“Ook de ideeen van Bas werken niet”? Dat is duidelijk een mening die je als feit probeert te brengen. Wat werkt niet en waarom niet? De ideeen van Bas zijn namelijk ook ideeen van anderen die menig idee met succes toepassen.
Mijn enthousiasme temper je in ieder geval niet. Je gelooft duidelijk stug niet in een veranderende wereld waarin nieuwe ideeen en toepassingen met succes toegepast worden. Dan kan jij vinden dat dat niet werkt en aannemen dat de hele wereld ook zo denkt, behalve een enkeling hier, maar de realiteit is toch even anders. (Offtopic: Dat sluit volgens mij ook niet helemaal aan bij het logisch empirisme dat je benoemt waar juist vanuit de zintuigelijke waarneming hypothesen worden gevormd. Ik zie je juist dingen zeggen die veel beter aansluiten bij een van de grote critici van het logisch positivisme: Popper).
Tja, het is altijd mooi om te horen dat elke video boodschap en reclamebrericht ook op de radio door acteurs wordt ingesproken, als je net van een lezing komt waarin Inter Access (ja, een IT bedrijf, één die het afgelopen jaar zeer succesvol geworven heeft) heeft laten zien dat ze een echt persoon, een echte medewerker, de commercials hebben laten inspreken. Ja, wel deels gescript (deels als in zijn bewoordingen van ‘hun’ verhaal volgens mij), maar wel een echte medewerker.
Verder ga ik hier geen woorden aan vuil maken. Deze discussies zijn al te vaak gevoerd.
Dat deze discussie vaker gevoerd wordt, en dat de meningen ver uit elkaar liggen is een indicatie hoe intensief en hoe moeilijk de ICT markt is. En hoe ver de meningen uit elkaar liggen over de wijze van recruitment.
Dit is trouwens ook herkenbaar op sollicitant gebied. Grofweg zijn er 3 groepen.
1=freelance
2=klein bedrijf
3=groot bedrijf
Alle drie met heldere keuzes en niet verenigbaar met elkaar. Groep 2 begrijpt niet dat je wil werken voor een groot bedrijf en vice versa. En groep 1 verklaard de wereld voor gek dat niet iedereen “hun” weg kiest.
Het leuke is dat iedereen gelijk heeft.
Dus als Ad verteld dat ie Sogyo maar weinig vind voorstellen omdat een starter denkt dat hij veel kan leren bij sogyo, heeft ie gelijk. (dat zegt nl. elke starter als die eenmaal écht begonnen is)
Net als Michel die denkt dat als iemand er over gaat bloggen er toch echt onder de indruk is. En dat dat toch echt de beste reclame is die er is.
Daarbij verkoopt Bas een visie op recruitment die waarschijnlijk zeer succesvol is voor zijn type bedrijf. Maar helemaal niet voor het andere type.
Daarnaast heeft iedereen hier zijn voorliefde voor zijn type bedrijf. Sommige zelf omdat ze ervoor gewerkt hebben. Dit kleurt de meningen. En haalt ook onduidelijkheden naar boven om de discussie te voeren. (zo heeft interaccess heeft bv. geen succesvol jaar gehad, wellicht vergeleken sogyo, maar niet ten overstaan van de rest van de concurrentie)
Kort door de bocht; Mooie verhalen, goede teksten, meer dan een waarheid. Nooit consensus.
Het internet is mooi!
NB: het nieuwsbericht is een beetje middelmatig vergeleken andere bijdrages op HRlog. Dat een starter van een ICT’er blij is met zijn eerste baantje is wat mij betreft niet baanbrekend. Dat dit op een eigen weblog staat ook niet bepaald shokking. Stukje zelfkritiek in deze is welkom. Op tweakers zien we dit soort dingen dagelijks.
Ik denk dat Maarten de essentie van deze discussie het beste weergeeft, chapeau!
En ik betrap Bas er steeds weer op dat hij één uitspraak van mensen erg graag meteen gelooft en als bewijs voor zijn stellingen aanvoert.
Geloof je de boodschap van Bos ook dat de verhoging van de accijns op diesel wordt ingevoerd vanwege het milieu?
Ook een medewerker van een bedrijf kan een acteur zijn hoor. Je zegt het zelf, een tevoren geredigeerde tekst. Het is goedkoper dan het inhuren van een acteur, maar er is eigenlijk geen verschil, of wel?
En is dit soort reklame nieuw? Welnee, zo oud als de weg naar Rome. JC wist zijn netwerk al te vertellen dat ze maar beter belasting konden betalen. Het werken met (al dan niet geregiseerde) referenten is een marketing instrument dat steeds meer wordt gebruikt. De hele (zeer duistere) wereld van de MLM (piramideverkoop) werkt op dit principe.
Ik geloof erin, lees mijn boeken er maar op na, maar sta aan de andere kant bijzonder kritsisch tegenover alle niet controleerbare uitingen. En een blog is niet controleerbaar.
Wat is het bereik van een blog? Hoeveel traffic heeft het? Hoeveel van mensen bereik je binnen je doelgroep?
Nee, dan zijn jullie toch een beetje veel optimistisch.
@Ad volgens mij geeft Maarten niet de essentie van de discussie weer, maar is ie het (gedeeltelijk) met jou eens, dat is wat anders :-)
@Maarten: interessant stuk en je hebt gelijk dat er verschillende groepen mensen zijn die voor verschillende groepen willen werken. Dat ze elkaar niet begrijpen ben ik het niet met je eens. De meeste mensen zijn namelijk slim genoeg om in te zien dat ze meer waarde aan iets anders hechten. Tenminste, de mensen die ik spreek doorgaans wel.
Dat is een visie op recruitment geef die enkel werkt voor ‘mijn type’ bedrijf klopt ook niet, aangezien ik altijd stel dat elke strategie op een bedrijf geschreven moet zijn. Ik adviseer bedrijven in allerlei verschillende branche en omvang, en dat is altijd op maat. Dat er in mijn optiek geen one size fits all bestaat weet je als je dit blog goed leest.
Maar ik ben zeer benieuwd waar je info vandaan komt. Want waar komt jou informatie vandaan dat Inter Access geen goed jaar heeft gehad? En t.o.v. welke concurrenten?
@Michel
Mooie vraag, zeker interessant met betrekking tot het gebruik van bijvoorbeeld corporate video om mensen te trekken.
Ik denk dat ik daar dezelfde scepsis zou hebben. Het is ook afhankelijk van hoe natuurlijk iemand in een video zit. Soms straalt het ingestudeerde er vanaf. Maar over het algemeen komt zo’n video van het bedrijf zelf en is volgens mij (n gevoel) enige scepsis op zijn plaats.
@Bas
Mooi dat ik dat er uit heb gepikt (van de ontwikkeling)!
Goed idee, linkedin profielen en namen geven het idee af dat de mensen echt bestaan, geven de uitspraken veel meer substantie. Je zou namelijk die profielen kunnen bezoeken. Of je uit die profielen op kunt maken of iemand echt zo’n uitspraak zou doen doet er wat mij betreft niet toe. Door het tot op zekere hoogte controleerbaar te maken geef je uiting van openheid en laat je zien dat je niet zomaar iets zegt.
@Maarten
Mooie samenvatting, al ben ik het met bovenstaande heren eens: iedereen heeft een andere visie, visies zijn lang niet altijd verenigbaar, maar zoeken naar een visie die alle bedrijven past is naar mjin mening een goede manier om verschillende waarden binnen verschillende visies te toetsen en zo tot een volgende stap te brengen. En inderdaad, lang leve het internet, zo kunnen we visies makkelijk aan elkaar toetsen en leren we elke dag iets bij. Discussies als deze zijn de reden dat ik graag op blogs kom.
@Maarten: zelfkritiek is zeker goed. Ik plaatste dit niet als nieuwsbericht, maar als voorbeeld. Ik zag het ook niet als baanbrekend nieuws, maar het is een voorbeeld van hoe zaken kunnen werken.
Vervolgens gaat in mijn ogen de discussie over ‘echtheid’, het onderwerp waarom ik dit een goed voorbeeld vindt. Dat staat los van ICT bedrijven of de grootte van bedrijven. Recruitmentvideo’s worden ook voor grote bedrijven gemaakt en werken in mijn ogen ook daarvoor. ‘Echtheid’ is in mijn ogen ook niet afhankelijk van de grootte of de soort van een bedrijf; wellicht wel de moeite om de dit echt over te brengen, maar niet de uiteindelijke resultaten. Daarbij is het niet mijn bedoeling te zeggen dat dit voorbeeld een ongelooflijke impact heeft en een perfect voorbeeld is van resultaten voor online recruitment.
De scheiding tussen de drie soorten sollicitanten is een interessante. Mijzelf als voorbeeld ben ik prima verenigbaar met een klein bedrijf en een groot bedrijf. En misschien ook nog een als freelancer. Ik ben zelf niet zo uniek en ik denk daarom dat dat bij sollicitanten ook prima verenigbaar is. Sollicitanten zoeken specifieke zaken binnen werk die zowel bij grote bedrijven als kleine bedrijven kunnen voorkomen. Daarnaast hebben sollicitanten vaak het idee dat ze goed passen bij een bepaald type bedrijf en blijkt dat ze de voor hen belangrijke zaken ook (of juist) aantreffen bij totaal andere bedrijfsomvang of bedrijfstype.
Het probleem is hier volgens mij meer dat verschillende mensen over verschillende zaken discussieren en de discussie daarom ook verwaterd.
Resumerend: ik geef een voorbeeld van wat ik inderdaad goede ‘reclame’ vindt (mond op mond reclame, medewerkers die uit henzelf ‘reclame’ maken door enthousiast te zijn). Ad geeft terecht kritisch aan dat hij het niet ‘gelooft’. Ik vind dat interessant (ook met de opmerking van Chris) omdat het mij erom gaat dat er echte verhalen door bedrijven/teksten/video’s verteld moeten worden. Er wordt een echt verhaal verteld (daar vertrouw ik op in dit geval) en in het voorbeeld wordt dat in eerste instantie niet geloofd. Hoe kunnen echte verhalen dan ook betrouwbaar overkomen bij sollicitanten?
@all: In mijn ogen is bovenstaande de ontopic discussie. Laten we proberen een beetje ontopic te blijven en niet elke keer terug komen op de algemene discussie wie het algemeen gelijk heeft op alle vlakken, want dat heeft niemand en daar kunnen we eindeloos over discussieren en daarbij benaderen we steeds tot op zekere hoogte Godwin’s law (http://en.wikipedia.org/wiki/Godwin's_law).
Leuke stuk en interessante reacties, tips en vragen. Ik doe ook graag mijn duit in het zakje, aangezien ik zelf bij Sogyo werk misschien goed om wat meer over de achtergrond te vertellen.
Er worden overigens nogal wat verschillende punten aangedragen, al dan niet in het verlengde van de posting. Ik zal proberen ze een soort van gestructureerd te beantwoorden.
1. Is dat wat op de Sogyo site staat echt of niet?
Vind ik een interessant punt. Alle quotes op onze eigen site zijn echt en niet anoniem, maar natuurlijk blijft dat lastig te controleren. Ben benieuwd wat andere vinden van het toevoegen van foto’s en links naar linkedin profielen van degene die het zegt. Tuurlijk ook dat kan nep zijn, maar al wel weer veel beter te checken. Het gaat er wat mij betreft om hoe de doelgroep het ervaart. En dat verschilt natuurlijk per persoon, dus persoonlijk denk ik dat je vooral moet zoeken naar meerdere triggers, zonder dat je andere mensen afstoot.
Een voorbeeld: “via een link naar een linkedin profiel kan ik precies zien wie het gezegd heeft en zelfs of we gezamenlijke kennissen hebben” versus “gatsie ik vind al die sociale netwerk sites helemaal niets en blijkbaar deze club wel, laat maar zitten ik ga wel ergens anders werken”.
In ons geval is mijn buikgevoel dat een foto en linkje wel toegevoegde waarde hebben zonder dat het afbreuk doet. Hoe concreter je wordt hoe beter verifieerbaar. Het web maakt het sowieso allemaal zeer transparant. Natuurlijk: je kunt op linkedin een nepprofiel maken, maar doorlinken naar weer andere nepvrienden die allemaal hun opleidingen en werkervaringen faken en dan niet door de mand vallen? Lijkt me lastig en bovendien zonde van alle tijd. Daarnaast weegt het risico op ontdekking volgens mij niet op tegen de voordelen.
Je kunt het ook omkeren: met een link naar het profiel kunnen mensen kijken of ze mensen kennen die werken of gewerkt hebben bij de betreffende organisatie. Dus in ons geval zoiets als: kennis jij iemand die ons kent?
2. Even doorgaan over dat echt zijn…
Wij kiezen er bewust voor om op onze site geen stockfoto’s te gebruiken, maar foto’s van collega’s die daadwerkelijk bij ons werken of gewerkt hebben, het idee er achter is om open en transparant en eerlijk te zijn over wat je kunt verwachten, maar wanneer kom je daar achter? Waarschijnlijk pas als op gesprek/bezoek komt, misschien zelfs pas als je wat langer bij ons bent.
Een uitdaging die we voor onszelf zien is dat kandidaten die eenmaal op gesprek zijn gekomen heel vaak voor ons kiezen, maar dat veel mensen ons niet kennen en er dan minder snel voor kiezen om op gesprek te komen.
Een video gaan we zeker proberen, maar lijkt me nog moeilijker om de echtheid over te brengen. Mensen gedragen zich vaak toch anders als er een videocamera op ze gericht staat. Maar we gaan het zeker proberen (en hoor dat graag jullie ervaringen, reacties en tips).
3. Is Ronald echt?
Vind het persoonlijk nogal ver gezocht van Ad dat hij denkt dat het nep is of zou kunnen zijn. Op de site van Ronald staat al een link naar zijn linkedin profiel, een link naar zijn skype account, wordt door verschillende mensen (met links) gereageerd op zijn stukjes, inclusief een gelukwens (met link) van een partij waar hij niet voor gekozen heeft. Allemaal dus makkelijk te checken als je dat zou willen en lastig om te faken.
(Een aardige anekdote daarbij is dat ikzelf de site ontdekte toen er in ons CMS een nieuwe incoming link stond. Daarop klikken bracht me tot zijn site. Waarbij Ronald zelf nog zoiets had als: heee hoe ben je achter mijn site gekomen.)
4. Wel of niet linken?
Wat ik nog wel een lastige vind is de vraag: wat doe je met een leuk stukje als op de site van Ronald. Is het handig om deze toe toevoegen aan onze quote, op te nemen op onze site of is de echtheid juist duidelijker als we er niets mee doen en hem mensen zelf laten ontdekken.
(Suggestie: En een gedeelte van het SEO/SEM budget besteden aan het goed vindbaar maken van zijn site ;-)).
5. Quotes of leuzen?
Naast bovenstaande issues is het voor mijn persoonlijk ook wel erg interessant om te zien dat Ronald het verhaal in eerste instantie wat overdreven vond. Komt het door de trots die ik had toen de oorspronkelijke quote werd uitgesproken dat ik er niet meer over nadacht wat de uitstraling zou kunnen zijn? Hebben we een marketing afdeling nodig, niet met als doel echte quotes op te poetsen, maar juist om ze wat af te zwakken, zodat ze geloofwaardiger worden? ;-)
Over trotst gesproken:
@Maarten: volgens mij zegt Ad helemaal niet dat hij Sogyo niets vindt voorstellen, hij heeft het vooral over het dilemma dat actieve referenten het beste werkt, maar dat het faciliteren/uitnutten de deze referenten al snel reclame wordt, met een groot risico dat (het uitstraalt dat) het niet waar is. Ad vindt andere daarbij de optimistisch over de nut en noodzaak van online initiatieven (blogs, linkedin, video, etc.) andere vinden dat Ad het effect onderschat.
@Ad: dank voor het aanstippen van de issue, al vind ik dat je zeker in je eerste bijdrage wel wat doorslaat over ICT bedrijven en dat dan bewust of onbewust positioneert op ons. Je verhaal over een demo en echte pakket, heeft helemaal niets met ons te maken en staat ook geheel los van het stuk. Ook je stelling dat (strategische) HR het investeren in medewerkers en een goed employabilty beleid is, is in deze context niet relevant en wekt bij mij de indruk dat je vindt dat ons geval niet goed is ofzo. Het tegendeel is waar, het zijn juist onze speerpunten, maar daar zou ik verder niet over uitweiden, want dan ga ik zelf ook voor deze posting minder relevante dingen schrijven ;-).
Ik denk dat Wilco mijn bedenkingen goed verwoord. Ik heb niks aan te merken op het bedrijf, ik ken het niet eens.
Ik kijk vanuit de perceptie van de mensen die reklame over zich heen krijgen. En ik denk dat jullie dat erg positief inschatten, een fout die ik heel veel marketeers steeds maar weer zie maken. Daarnaast wordt het ook nog eens vanuit de jonge ICT professional bezien en dan hebben we het over een zeer klein deel van de bevolking met nogal specifieke eigenschappen en gewoontes.
Mijn ervaring met ICT bedrijven, van heel groot tot heel klein is niet onverdeeld positief. Het imago van de ICT is bij de 97,5% van nederland die geen ICT is ook niet echt goed te noemen. Maar dat schijnt niet echt bekend te zijn in de sector lijkt me zo. De reactie is steeds “ja, de anderen, wij niet…”
Tot slot eigen personeel voor reklame. Ik zag eens een zeer aantrekkelijke dame in een bad gezeten op de zijkant van een vrachtwagen voorbij komen. Ik had die week een afspraak bij dat bedrijf en wat bleek, de dame was de secretaresse van de directeur!
Zegt overigens verder niks over de cultuur, het personeelsbeleid of de moraal in dat bedrijf.
@Ad: Je bekijkt het vanuit jouw perceptie van mensen die reclame over zich heenkrijgen, die is niet gelijk aan de perceptie (de perceptie bestaat niet). En wat je aangeeft is correct: het gaat over jonge IT professionals met zeer specifieke gewoontes. Maar… laat dat nu de enige doelgroep zijn voor dit bedrijf :).
De discussie gaat nu ook over IT bedrijven omdat Sogyo dat is in dit voorbeeld. Maar hetzelfde gebeurt (en kan gebeuren) voor andere branches. Webloggende / krabbelende / twitterende werknemers nemen sterk toe op alle gebieden en zij praten over werk(gevers). Als zij spontaan positief spreken over het bedrijf is dat goede reclame.
Interessant blijft of echtheid ook als echtheid gezien wordt. Ik denk dat je dat zeker echt kan overbrengen zolang er niets te wantrouwen is. Gebruik echte mensen, niet gescript en vertel wat de functie inhoudt zonder er promotie over heen te gooien in de trant van ‘wij zijn de beste’, laat medewerkers zelf vertellen over hun werk. Dat is in ieder geval wat wij doen met vacaturevideo’s. Gelijk een mooie case misschien. Zie bijvoorbeeld eens een van de vacaturevideo’s: http://www.youtube.com/watch?v=W2r2HAxcYHY . Het is een echte medewerker die zijn echte verhaal vertelt. Komt dit als reclame over en hebben Ad en Chris hier ook wantrouwen bij? Waardoor ontstaat het wantrouwen?
Heren, ik ben echt!
Ik vind het schokkend om te merken dat mijn net opgezette weblog zo’n schokgolf achterlaat: het is per slot van rekening niet zo dat ik enge of heel schokkende beweringen ofzo. Mijn weblog gebruik ik om dingen van me af te schrijven. Als ik in mijn eerste weken slechte ervaringen had gehad met Sogyo had ik dat er net zo goed neergezet.
Ik ben het eens met de stelling van Michel in zijn post: een bedrijf moet blij zijn dat haar medewerkers online actief zijn. Ik denk dan: het moet een extra drijfveer voor het bedrijf zijn om goed met haar medewerkers om te springen. Ondanks het feit dat een medewerker ook negatieve beelden kan scheppen over het bedrijf, denk ik dat een bedrijf dat hier goed mee om gaat enkel voordeel heeft aan de online activiteit van haar medewerkers.
@Bas,
Ik heb veel onderzoek gedaan naar de perceptie van mensen over diverse soorten bedrijven en reklame, lees er mijn boek en artikelen eens op na.
Waarom getuigenissen van “echte medewerkers” onbetrouwbaar zijn? Dit even als voorbeeld http://www.youtube.com/watch?v=oJyZPgGl6ug
Dit “bedrijf” verkoopt in water opgeloste zouten als afslankmiddel. Je valt er van af, ja, maar het is zo ongezond dat je er ook doodziek van kunt worden.
Zoek even op de naam van dit bedrijf op youtube dan weet je meteen waar mijn scepsis vandaan komt.
Een video is leuk, maar zet een bedrijf een video van een ontevreden medewerker op internet? Hoe kan ik de echtheid controleren? Ik kan niet direct communiceren met die vent, dus ook niet door zijn antwoorden heen prikken.
De hele discussie hier laat al zien hoe moeilijk het is om via een blog te discussieren, alleen al omdat het over geschreven teksten gaat.
@Ronald, ik kraak jouw weblog niet af. Ik probeer alleen maar de hossana stemming die hier gecreeerd werd een beetje te relativeren. Iedere schoolverlater is de eerste weken best enthousiast van zijn werk, maar goed ook.
Maar ik vrees dat er weer op een verschrikkelijke manier lang elkaar heen wordt gecommuniceerd. Ik zei het al eerder, dat is het grote nadeel van geschreven teksten. Je hoort de intonatie niet.