Vandaag met Sanne (van arbeidsmarkt.blogo) naar het careerevent geweest. Gewoon om eens sfeer te proeven, te kijken wat bedrijven nu allemaal doen en vooral (altijd leuk) te kijken of men een beter antwoord heeft op de vraag: waarom zou ik voor jullie moeten komen werken, dan Accenture vorig jaar.

Bij deze mijn persoonlijke indrukken, waarbij ik me realiseer dat ik eigenlijk geen doelgroep ben.

Ten eerste, het was volgens mij best druk. Er waren behoorlijk veel studenten en young professionals van verschillend pluimage. Ook vond ik de beurs klein, er waren veel minder bedrijven dan ik had verwacht, iets dat natuurlijk positief was voor de bedrijven omdat ze relatief veel aanloop hadden.

Voor opening nog even gesproken met een student, gevraagd wat hij kwam doen en waar hij voor ging. Hij was net terug van een half jaar door China, Hong Kong, Tibet en Nepal heen backpacken en was op zoek naar een baan. Hij had die middag al een afspraak op één van de stands n.a.v. zijn CV op Monsterboard, die er pas 2 dagen op stond. Hij vond het allemaal wel mooi, de arbeidsmarkt zo.

Opvallend was dat we in het begin niet werden aangesproken, ook al bleven we soms opzettelijk even voor een stand hangen. Maar daar kwam redelijk snel verandering in. Ik kam op een stand een oud klant tegen die mij meteen aansprak en Sanne en haar collega van Ara liepen iets verder en werden ook aangesproken. Leuk detail was dat deze oud klant me vertelde dat de MP3 van Accenture dus bij hun briefing een dag eerder gebruikt was onder het motto: dit gaat ons dus niet overkomen vandaag. Heeft het toch het gewenste effect gehad!

Verder met een aantal partijen gesproken, veelal meteen laten weten dat ik met deze blogposting bezig was en dat ik benieuwd was of ze me konden overtuigen om voor ze te komen werken. De meeste partijen hadden best een goed verhaal. Zo was er een farma bedrijf dat heel eerlijk en helder aangaf vooral starters te werven en veel carrière mogelijkheden te hebben, maar eigenlijk zelden of nooit ervaren mensen aan te nemen. Een accountant (die niet eens wist dat ik hiervoor vroeg, maar die mij als econoom oprecht aansprak) antwoorde ook heel erg goed voor mij. Namelijk dat het verschil tussen hun en de grote accountants was dat ze veel meer sfeer hadden, collegialiteit en plezier in het werk. Of het waar is kan je natuurlijk niet beoordelen (hoewel hij aangaf bij twee grote partijen gewerkt te hebben), maar het was in ieder geval een duidelijk ‘employer brand’. Een ander prachtig voorbeeld was een oud klant van me (van vele werkgevers terug, hij kende mij niet) die in één zin heel mooi zei waarom hij er werkte. Namelijk omdat je als je iets ontwerpt op de tekentafel dat vaak realiteit ziet worden in een groot fysiek product (ze maken hijskranen voor havens en schepen). De kick van zo’n kraan werkelijkheid zien worden, dat was de reden waarom je bij hun moest werken.

Veel bedrijven bleven hangen in de vagere verhalen die je overal hoort over goede sfeer, leuke opdrachten, ontwikkelingsmogelijkheden. Opvallend was vooral dat bedrijven waar de inhoudelijke mensen stonden (een accountant bij een accountantsfirma, de mechanische engineer bij een engineering bedrijf) op mij veel beter overkwamen dan waar ik met recruiters of communicatie mensen sprak.

Er waren maar weinig bedrijven die mensen duidelijk hadden ingehuurd, maar zoals altijd bewandelen een paar bedrijven deze route waarbij dus geen werknemer, maar een gehuurde kracht je aan moet spreken. Dit heeft nooit mijn voorkeur.

De kado’s waren ook in overvloed, hoewel het aantal te winnen Wii’s me nog meeviel waren er toch voldoende reizen en andere zaken te winnen. Bijzonder vind ik altijd dat deze veelal niets te maken hebben met het bedrijf of het merk dat ze willen uitstralen. Als ik een bedrijf vraag waarom ik voor ze moet werken en dat is vanwege de inhoudelijke uitdaging, snap ik de link met een Nintendo Wii niet echt. Net als de kans op een vliegreis voor een bedrijf zonder internationale vestigingen me vreemd overkomt (zeker als er ook geen verhaal achter zit). Consistentie blijft vaak lastig.

Wat ook erg opviel was dat veel kleine bedrijven een beetje pessimistisch waren. Tja, die grote jongens die hebben veel natuurlijk aanloop en niemand kent ons. Wij hebben de budgetten niet om aan marketing te doen en nog veel van die verhalen. Het leek wel of ze redenen gaven waarom het niet goed ging met de werving, om zichzelf in te dekken. Spijtig, want ook een klein bedrijf kan natuurlijk groot zijn in zijn niche. En als klein bedrijf heb je veel minder mensen nodig doorgaans, dus hoe je ook minder mensen te werven. Deze houding verbaasde me toch wel, want er waren ook enkele andere kleine, onbekende, bedrijven die juist elke kans aangrepen om zichzelf te presenteren. Om te zeggen: je kent ons misschien niet, maar daarom staan we juist hier.

Aanvulling 2-11: Sanne’s verslag geeft weer een leuk beeld vanuit een net afgestudeerde. Je ziet, het is maar waarop je let.