Jiibe: wat is jouw ideale bedrijfscultuur?
De trend is duidelijk merkbaar: werkzoekenden zoeken meer en meer een bedrijf dat bij hun persoonliijkheid past en waarin ze zich zo kunnen ontwikkelen zoals zij willen. Daarbij wordt meer en meer informatie over een bedrijf online gezocht en navraag gedaan in het sociale netwerk. Daarbij draait het duidelijk niet om het beeld dat een bedrijf tracht uit te stralen, maar juist om het echte beeld van een bedrijf. Dat beeld dat medewerkers in alle eerlijkheid schetsen voor hoe zij het bedrijf echt ervaren. Het beeld dat het beste de verwachtingen kan waarmaken.
Jiibe (waarop ik gewezen werd op Erno Hannink zijn blog) is een nieuwe internetservice die perfect inspeelt op dat zoeken naar hoe een bedrijf echt is. Op Jiibe vul je een test over bedrijfscultuur in. In de test wordt gevraagd om voor stellingen over de bedrijfscultuur aan te geven of die van toepassing zijn of juist niet. Je geeft dit aan voor de bedrijfscultuur van je huidige werkgever en voor die van je ideale werkgever. Jiibe geeft vervolgens (na registreren) aan welke bedrijven het meest in de buurt komen bij jouw ideale bedrijfscultuur, je ziet welke gebruikers bij het bedrijf werken en kan hen als contact toevoegen of hen vragen stellen. Daarnaast kan je netwerken met vrienden en medewerkers van bedrijven.
Jiibe maakt slim gebruik van een benchmark om waardevolle informatie over de bedrijfscultuur van bedrijven te verkrijgen en te presenteren. Bij groot succes van de website zal dit belangrijk voor bedrijven worden. Alleen al de informatie die beschikbaar wordt: opzoeken hoe welk bedrijf scoort, voor bedrijven zelf is dit al erg interessant om te weten. Daarnaast zal inzichtlijk gemaakt kunnen worden welke bedrijfscultuur het meest gewenst wordt en de vraag beantwoorden wat de ideale bedrijfscultuur is.. in welk land, welke stad, voor mannen, jongeren? Tevens heeft Jiibe reeds de mogelijkheid (als je het definieert als de mate waarin de huidige bedrijfscultuur voldoet aan de ideale bedrijfscultuur) en is het zeker iets dat verder uitgewerkt kan worden om de medewerkerstevredenheid te meten). Jiibe heeft met dit alles en de mogelijkheden die het biedt goud in handen. De mogelijkheid om vacatures te plaatsen zal ook niet lang op zich laten wachten. Dan wordt het voor werkzoekenden tevens mogelijk om hun zoekopdracht naar vacatures specifiek te richten op bedrijven waarvan de cultuur bij hen past.
Overigens kan je ook reeds vragen beantwoorden over je huidige en ideale baan. Niet alleen voor bedrijfscultuu, maar ook voor de functie worden deze mogelijkheden straks dus waarschijnlijk geboden. Combineren van de twee maakt het vinden van de ideale baan bij het ideale bedrijf mogelijk.
Jiibe speelt in mij ogen perfect op de eerder genoemde trend in en het is volledig web 2.0, het heeft een sociaal netwerk, user-generated content en is in potentie erg viraal (denk aan widgets voor Hyves/Facebook waarmee je medewerkers laten zien hoe de bedrijfscultuur of in de toekomst de medewerkerstevredenheid bij het bedrijf is, denk aan de mogelijkheid om deze zaken te vergelijken met jouw vrienden.
Helaas is Nederland niet opgenomen in de landenlijst (ik heb ze daar al over gemailed), dus ik heb moeten registreren onder Belgie, Antwerpen. De huidige trefwoorden die passen bij mijn huidige bedrijfscultuur en mijn ideale bedrijfscultuur:
Ik ben misschien overenthousiast over Jiibe, een dergelijk goed doordachte service in mijn ogen die denk ik erg groot kan worden ben ik niet eerder tegengekomen. Maar misschien zijn er wel al vergelijkbare initiatieven? In ieder geval is de juistheid van de service ook erg afhaneklijk van het aantal gebruikers per bedrijf. Momenteel is het beeld van de bedrijfscultuur vaak gebaseerd op de mening van 1 persoon en dus nog niet erg betrouwbaar. Wanneer het een succes zal worden zoals ik denk dan komt dat op korte termijn echter wel goed. Ook voor Nederland!
Update: na de tip dat Nederland ontbreekt en wat vragen van mijn kant, laat Jiibe weten goed bezig te zijn in de lijn die ik verwachtte:
We are going to be adding a blog badge and developing a Facebook App. You will see that in the next few weeks. I will tell you when it is ready. We have a number of other career tools that we will be adding on for our Jiibers too.
Gerelateerde artikelen:
- Recruitmentvideo: Yacht, upgrade jouw carriere Yacht is op zoek naar ICT’ers via ‘Upgrade jouw carriere‘...
Bedrijfscultuur is moeilijk te managen, maar dit lijkt serious een mogelijkheid. Door heel duidelijk te ventileren dat het bedrijf een bepaalde cultuur heeft, kan je mensen aantrekken die zich hierin terugvinden. Zo zal deze gewenste cultuur langzaam maar zeker ontstaan.
Interessante ontwikkeling lijkt mij zo!
@Michel
Zodra we onze eerste klant in België hebben, mag jij het kantoor in Antwerpen feestelijk openen :-)
Ha, jij ook al in Antwerpen, België :) Ik ook (wat voor mij nog niet zo gek is gezien de tijden die ik er heb doorgebracht toen ik in Breda woonde).
Maar het is een mooie manier, echter zitten er natuurlijk haken en ogen aan. Het is een consensus model, maar vergeet niet dat wat de één als open kan beschouwen, voor de ander gesloten is. ING medewerkers vinden ING één van de meest ondernemende bedrijven die er is (dat kwam uit het corporate brand onderzoek, dat was de verbindende factor). En in vergelijking met ABN AMRO, PricewaterhouseCoopers en co is dat ook zo, maar ze zijn zo stijf als het maar zijn kan in vergelijking met zo ongeveer elk bedrijf onder de 100 medewerkers.
Ik heb dit gezien bij één van mijn oud werkgevers. De mensen die van kleine bedrijven kwamen (zoals ik) vond het soms wat traag, stroperig en bureaucratisch. De mensen die van grote bedrijven kwamen vonder het extreem flexibel en super snel. Natuurlijk effent dit zich uit met meer meningen (het is de filter waar Chris Anderson over praat) en het geweldige is dat hier dus ook middelgrote bedrijven en zelfs kleintjes in kunnen komen. Dus zeker een applicatie om in de gaten te houden, maar ik heb wel enige scepcis.
En wat is een ideale bedrijfscultuur? Ik denk niet dat deze bestaat…
Ik denk dat dé ideale cultuur niet bestaat. Maar zolang de medewerkers zich er maar vooral “thuis” voelen. En dat kan per (groep) persoon behoorlijk verschillen.
@Leon: inderdaad. Er is geen one size fits all, dat is per definitie een one size misfits all. Ik probeer daarom zelf altijd zoveel mogelijk het ene onderscheidende ding bij mijn klanten uit te vinden en te benadrukken. Helaas willen de meeste bedrijven alles voor iedereen zijn en zijn ze daarom niets voor niemand.
Dat er geen perfecte bedrijfscultuur is voor eenieder moge duidelijk zijn. Er zijn echter wel bedrijfsculturen die voor groepen en individuen het ideale het best benaderen. Jiibe pakt het goed aan om die match tussen persoon en individu te vinden. Zoals bas al opmerkt wordt dit op basis van consensus gedaan. Bedrijven proberen hun cultuur ook op consensus af te stemmen. Hoe groter de groep hoe moeilijker de consensus te bereiken is en bedrijven die iedereen willen aanspreken lukt dat dus ook niet. Het is zaak dat je een groep aanspreekt die groot genoeg is en jiibe kan voor het onderzoek daarnaar in de toekomst een goede tool worden.
Ieder bedrijf heeft een eigen cultuur en ieder mens zoekt een verschillende leefomgeving.
Ik weet zeker dat de doorsnee ambtenaar of medewerker van een financiele dienstverlener zich absoluut niet thuis zal voelen in de cultuur van de automotive en omgekeerd wordt een medewerker binnen de automotive al snel hoorndol als hij in een ministerie wordt losgelaten.
Ik denk dat een site als Jiibe in een arbeidsmarkt als deze wel bestaansrecht heeft, mensen kunnen nu vaak kiezen uit meerdere werkgevers en dan kies je de werkgever die het best bij je past.
Maar…hoe betrouwbaar is een dergelijke site?
Stel dat een bedrijf een heel andere cultuurprofiel krijgt als wat het meent te hebben? Het is wachten op de claims. Ik heb het omgekeerde, mensen die een bedrijf aanklagen omdat ze ongevraagd “gegoogled” zijn, als gelezen.
De vraag is hoever we kunnen gaan om op basis van webcrawlers vergaarde informatie profielen over mensen of bedrijven kunnen gaan plaatsen. Gaat de wal het schip keren of is het einde zoek?
Kan ik Jiibe aanklagen als ze een verkeerd profiel hebben geplaatst en ik op basis van die info een verkeerd besluit heb genomen?
Het web is sterk genoeg om één negatieve boodschap om te zetten in het volledig lamleggen, ja zelfs verdwijnen van een site zorg te dragen.
Maar, ik ga eens kijken wat het allemaal voorstelt.
Tot slot denk ik dat de beste manier om de cultuur van een bedrijf te leren kennen gewoon contact opnemen is. Gewoon gaan kijken, het gebouw zegt vaak veel, de parkeerplaats nog meer. De manier waarop medewerkers gekleed zijn, de lobbie, in een paar minuten tijd kun je een heel goede indruk krijgen van de cultuur.
En Bas, je hebt groot gelijk. De cultuur van een klein bedrijf is vaak veel dynamischer als die van een groot bedrijf. De ING ondernemend? Nou, daar kan ik als klant van die bank wel een paar aardige anecdotes over vertellen, maar dat kan ik ook over ABN-AMRO zaliger nagedachtenis of de RABO doen.
@Ad: natuurlijk kan je zo’n club niet aanklagen, want zoals jij de cultuur ervaart is jouw perceptie, die is niet per definitie goed. Zoals ik al zei: het is wisdom of the crowds. Als de concensus is dat het een open bedrijf is, en jij het gesloten vind, wil dat niet zeggen dat één van beide de waarheid heeft. Heel veel Epica fans houden van After Forever, maar er zijn er die het afgrijselijke muziek vinden. Heel veel Epica fans houden ook van Xsystus, ik vind het een waardeloze band. Heb ik dan gelijk? Of de rest? Waarschijnlijk beide. Geen filter (komen we weer, the long tail) is correct, het gaat om waarschijnlijkheids analyses.
Ik denk echter dat je niet op basis van een bezoek een heel goed beeld kan hebben van de cultuur. Wel een stukje (idd, de parkeerplek, de omgang van collega’s, ik ging toen ik nog solliciteerde altijd minimaal 15 minuten te vroeg naar binnen om dit te proeven). Maar als je er eenmaal werkt is het vaak heel anders. Collega’s die gezellig met elkaar omgaan wil niet zeggen dat je geen autoriteire teamleider kan hebben. Klanten die naast de deur mogen parkeren en management dat geen eigen parkeerplekken wil hebben wil niet zeggen dat de directeur zichzelf wegcijferd en een faciliterend manager is. Een innovatief uitziend pand met nieuwe snufjes wil niet per sé zeggen dat met ook sociaal innovatief is. Dat kan je met zo’n onderzoek wel beter ondervangen denk ik.
Allereerst schijnt Jiibe off line te zijn, ik kan de site dus niet checken. Je kunt een email sturen met als onderwerp “Inquiring about the domain jiibe.com, with status: Expired”
Ik ben er niet zo zeker van dat als de site negatieve informatie geeft over een bedrijf, dat dat bedrijf dan geen aanklacht kan indienen over het publiceren van gegevens. Er zijn diverse voorbeelden bekend van rechtszaken wegen smaad,. laster en dergelijke met betrekking tot gegevens die op Internet zijn geplaats. Managers on line maakte vorige week melding van mensen die klachten indienen tegen bedrijven die ongevraagd informatie over hen opzochten op Google en Netwerksites.
Ook is het bekend dat bedrijven medewerkers die zich negatief uitlieten over hun bedrijf op Internet op staande voet hebben ontslagen, welk ontslag stand hield bij de kantonrechter.
Het is inderdaad steeds een persoonlijke perceptie. Zelfs voor een “ver boven Balkende” aanbod zal ik er niet aan denken mijn dagen te gaan slijten op een ministerie. Ik heb mijn buik van de overheid na 3 jaar LNV en 6 maanden BuZa meer dan vol.
We hebben het nu wel over cultuur, dat is iets erg algemeens, dat diep in de organisatie geworteld zit. Een informele cultuur kan best autoritaire leiders hebben en het omgekeerde bestaat ook. Kom je een organisatie binnen dat zal de organisatie aan jou ruiken en jij aan de organisatie. Vervolgens gaat de sociale controlle jou proberen aan te passen aan de bestaande cultuur. Bevalt je dat niet dan voel je je ongelukkig en ga je. Simpel het FiFO principe (Fit In or Fuck Off).
Ik was in mijn vorige leven eens als change manager gevraagd bij een “bedrijf” in de sociale werkvoorziening. Meteen bij de ingang een parkeerplaats die ongeveer één meter in het plantsoen doorliep, met een bordje “directie”. Dan kan ik het echt niet laten en ik plofte mijn vette Volvo in dat vak.
Enkele minuten later een geweldig kabaal “welke idioot het in zijn kop had gehaald om zijn smerige roestbak….” (hij was smerig, maar Volvo’s roesten niet).
“Ik” merkte ik op met veel gevoel voor understatement.
En wie ik dan wel niet was?
Uw afspraak, U wilde het bedrijf meer klantgericht maken en ik ben dus maar meteen begonnen.
Het werd een prettig gesprek en een vette opdracht. Veel gelachen daar en de directeur komt voortaan op de fiets (hij woonde zo dichtbij dat hij als het ware links zijn auto in kon stappen en rechts weer eruit om op zijn werk te komen.
Wat zegt dat over cultuur? De cultuur daar was nogal hierarchisch en juist door dat te doorbreken wisten we van dat bedrijf een van de weinig winstmakende bedrijven in de Sociale Werkvoorziening te maken.
Of ik er nu antennes voor heb, ik weet het niet, maar ik kan in een paar minuten tijd de cultuur van een bedrijf aanvoelen. Spanning voel je, ontspanning ook. Observeren leert je erg veel.
Een innovatief gebouw alleen zegt niets. In combinatie met andere dingen zegt het heel veel. Ik ken een energiebedrijf waar de directeur helemaal weg was van Albers, de man die het ING gebouw neerzette en later de Gasunie. Hij wilde dus ook zo’n gebouw en het kwam er. Nee, de cultuur was anders dan bij de ING. In ieder geval mochten ook medewerkers in alle liften en bij ING moest je niet proberen in de lift van de directie te stappen.
het gaat dus om de samenhang der dingen, en dan kun je snel veel cultuur ontdekken.
Die bands zeggen me niets. Het laat wel zien dat de doorverwijzingen op Internet ook niet altijd waarde hebben. Wie zegt dat het niet gewoon een commerciele truk is om winkeldochters kwijt te raken? De wetten van de commercie gelden ook op Internet per slot.
Over smaak valt niet te twisten. Ik geef niks om Frans Bauer, maar zing wel luidkeels mee in het stadion. Ik ken een jonge meid die dol was op Andre Hazes maar ook weg was van een of andere Indy Rock and Roll band.
Tja, mensen zijn uniek en vaak moeilijk te begrijpen, dat maakt ons vak nou het zo leuk.
Het is weliswaar persoonlijk, maar er blijken toch genoeg personen te zijn die dezelfde analyse maken over de cultuur van het bedrijf. Het is moeilijk te beschrijven wat dat precies is, maar de signalen die je oppikt en persoonlijk vertaalt, blijken toch vaak vrij goed uitwisselbaar.
Ter illustratie: Ik heb eens geparticipeerd in een onderzoek waarbij op basis van waarnemingen door verschillende personen een uitspraak gedaan moest worden over de bedrijfscultuur.
Een andere groep moest exact hetzelfde doen op basis van louter schriftelijke documentatie, zonder het bedrijf te bezoeken. En raad eens: een tiental verschillende personen had exact dezelfde conclusie: hiërarchisch, masculine, mono-cultuur, geen tegenspraak, top-down, militaristisch.
Hoe kan dat nou?
Het directieparkeervak, het borstbeeld in de lobby, de Oostduitse toegangspoorten, de formele ontvangst door de receptioniste, de mathematische berekende afstand van muizen en toetsenborden tot de beeldschermen, het ontbreken van planten en persoonlijke foto’s, de alom aanwezige detectiesensoren, de gedwongen looprichting van de interne postbode en het gesprek met de directeur zeiden de waarnemende groep voldoende.
De andere groep had aan deskresearch voldoende input. Functioneringsverslagen, minitieus uitgewerkte functiebeschrijvingen, dubbel gecontroleerde prikkaarten en standaard vergadernotulen zonder opmerkingen lieten een vergelijkbare indruk achter.
Het ging er bij dit onderzoek niet om of het ook aansloot bij de persoonijke voorkeur van de 10 proefpersonen. Wellicht waren er zelfs mensen onder die 10 die zich er juist enorm toe voelden aangetrokken. Dat was niet de vraag. Het ging er alleen maar om of iedereen eenzelfde cultuur kon beschrijven. En dat was verrassend nauwkeurig.
Verschillen in muzieksmaak gaat naar mijn idee echter een stapje verder. Het beschrijft de persoonlijke voorkeur. Da’s een zinloos verhaal om te vergelijken. Het is echter best mogelijk om de band te classificeren naar bijvoorbeeld genre, zelfs als je er niet van houdt. iTunes doet overigens niets anders dan Jiibe. “Other listeners also bought…..”
Samenvattend: ik ben het eens met Ad dat je op basis van simpele observaties een heel eind komt. Jiibe kan (als dat het nog bestaat) daar best een handje bij helpen. En daar heeft Bas weer een punt.
Ik heb in het verelden al ervaringen opgedaan met een cultuurtest in selectiesituaties. Daarvoor gebruikten we de Values@Work van SHL. Wat ik daarvan geleerd heb is dat je een representatieve steekproef bij de opdrachtgever de waarden en ormenvragenlijst in moet laten vullen. Het grappige is dat je zowel de medewerkers van de opdrachtgever als de kandidaat vraagt om aan te geven wat de actuele cultuur en wat de gewenste cultuur is. Je matcht dan de gewenste cultuur van de kandidaat met de actuele van het bedrijf. Want het management wil je vaak de kandidaten laten matchen met hun ideaalbeeld van de cultuur, wat vaak niet – met dat instrument dus ook aantoonbaar – de realiteit is. Als het om zwaardere functies gaat waar de medewerkers als change agent moet fungeren, kun je dat natuurlijk weer wel doen. Uiteindelijk kreeg je dan een mooie spindiagram met overlap en verschil, waardoor je dan een mooie basi had voor een gesprek over wat je nou wel en niet belangrijk vind in een cultuur. Het si er dus al lang, maar dan in een andere vorm. Overigens ook allemaal via het web af te nemen.
@allen. Ik denk dat het heel belangrijk is dat bedrijven afstappen van alle ‘testimonials’ van medewerkers, die geschreven of geredigeerd worden door tekstschrijvers. Dat is nep en te veel ‘hoera’. Dat voelen bezoekers van recruitment-sites. Als bedrijven eerlijker informatie geven over hun bedrijfscultuur hebben we zoiets als Jibbe helemaal niet nodig.
Bij Reed Business hebben we onze eigen medewerkers daarom de hoofdrol gegeven op onze nieuwe wervingssite: http://www.werkenbijreedbusiness.nl.
Hier kun je acht van onze medewerkers ontmoeten (uit verschillende disciplines), die op jouw verzoek – interactief! – vertellen over allerlei verschillende onderwerpen. Onder meer over het onderwerp Sfeer en Cultuur. En dan blijkt inderdaad dat iedereen die bedrijfscultuur anders ervaart, dat ieder individu ook andere dingen belangrijk vindt in een bedrijfscultuur. Door verschillende ervaringen naast elkaar te laten zien aan potentiele medewerkers ontstaat er naar mijn gevoel een compleet (completer) beeld.
@Rene: je trapt wat mij betreft een open deur in. Dat de testimonials echt moeten zijn. Ik weet uit oprechtheid dat die bij Sogyo waar ik mee gewerkt heb aan de site (die voor een behoorlijk deel overigens nog verbeterd moet worden) de testimonials echte uitspraken zijn van medewerkers. Het wordt vaak pas echt krachtig als je alumni hebt die uitspraken doen en met naam en toenaam noemt. Die kan je namelijk opzoeken in b.v. linkedin en navraag laten doen :)
@Bas: ze komen mij niet bepaald authentiek over eerlijk gezegd, die quotes van Sogyo. Veel algemeenheden en ‘open deuren’. En ook nog NIET differentierend, ze kunnen zo ook op een ander bedrijf van toepassing zijn. En 2.0 voelen de quotes al helemaal niet.
@Rene: sorry dat je zo voelt. Het zijn echt authentieke quotes namelijk (uitspraken die niet zomaar gedaan zijn, maar uit het leven gegrepen zeg maar), maar het is erg lastig om ze echt te maken. Ik zou er het liefst foto’s en zo bijvoegen. En natuurlijk video’s als alternatief, maar dat is nog lastiger, zeker voor een kleiner bedrijf.
Wat zou jij dan wel differentiërend vinden?
2.0 hoeven ze van mij niet te zijn, als je een referentie wil, zoek je mensen op linkedin. Dat is wel iets (zoals ik al zei: liggen plannen genoeg) dat meer geÃntegreerd moet worden.
Overigens, niet om nu vervelend terug te doen, maar (zie het als free consultancy) ik mis bij de quotes van Reed (ik kijk even geen video’s, dat doe ik nooit, boeien me niet, je moet in mijn optiek zowel in woord als in video helder overkomen) geen lijn zitten. De één praat over de opleidingsmogelijkheden, de ander over de veranwoordelijkheid, de derde maakt voor zijn users een vertaalslag. Wat is Reeds ene onderscheidende vermogen? Wat is het employer brand?
Dat is iets waar bij Sogyo wel lijn in zit (niet dat dat opzettelijk gedaan is overigens, maar dat komt uit zichzelf als je cultuur helder en eenduidig is). Bij Sogyo gaat het namelijk allemaal om opleiding en persoonlijke ontwikkeling. Leren en groeien.
@Bas: je verbaast me opnieuw… Hoe kan iemand met jouw achtergrond en ambitie nu niet naar video kijken, terwijl je bij het beoordelen (zie Digitaalwerven.nl) juist 2.0 als een van de beoordelingscriteria aangeeft.
Anyway: Ik denk dat je iets meer tijd moet besteden aan het ontmoeten van de medewerkers van Reed Business. Inderdaad, ze spreken allemaal over andere onderwerpen, omdat dat de verhalen zijn die zij willen delen met anderen over Reed Business. Niet omdat wij als productieteam gezegd hebben: hier moet je over praten… Het zijn echte mensen die hun echte verhaal vertellen. Zonder scripts, zonder voorgezegde quotes. Ik ben ervan overtuigd dat dat beter overkomt bij potentiele sollicitanten dan een eenheidsworst.
Overigens: als je ze allemaal luistert (over Sfeer en Cultuur spreken 5 verschillende collega’s zul je zien dat mensen wel degelijk over dezelfde onderwerpen spreken. Ontdek de overeenkomsten, zou ik bijna zeggen!
Is dat de employer brand. Ja, dat is de employer brand. Die door iedereen weer net verschillend en persoonlijk ervaren wordt. Bedrijven die denken dat het anders kan, zijn wat mij betreft aan het regisseren! En daar prikken aspirant-medewerkers doorheen.
@Bas,
Ik citeer je even letterlijk (ctrt-c ctrl v)
Het zijn echt authentieke quotes namelijk (uitspraken die niet zomaar gedaan zijn, maar uit het leven gegrepen zeg maar), maar het is erg lastig om ze echt te maken
Ik heb het idee dat jij jezelf in een zin tegenspreekt. Je stelt dat het moeilijk is authentieke uitspraken echt te maken?
Dat vraagt om een verklaring.
Verder zie ik opnieuw jouw valkuil (Free assessment), je hebt kritiek op een andere site (Reed) omdat die niet past in jouw filosofie, opnieuw zonder diep in de materie te duiken (opnieuw letterlijke quote “ik kijk even geen video’s, dat doe ik nooit, boeien me niet,”). In feite heb ik de indruk dat jouw oordeel al weer vast staat voordat je echt dieper hebt doorgegraven. Iets waar ik je vaak op betrap.(zie eerdere discussies hier). Dat maakt je geloofwaardigheid niet echt groter. Zie het niet als een aanval maar als opbouwende kritiek.
Van de visie van anderen kun je leren, star vasthouden aan je eigen visie verlamt.
@Rene: ik beoordeel de sites niet zelf en ik heb het nu als geïnteresseerde bekeken (niet vanuit digitaal-werven). En dan kijk ik niet naar video’s, wat niet wil zeggen dat ze geen toegevoegde waarde hebben. Wat ik wil zeggen is dat je met die ene zin mij moet overtuigen die video te bekijken, dat lukt je in mijn geval niet. Sorry.
Verder, en dat zei ik al eerder, ben ik het 100% met je eens dat je echte verhalen moet hebben, zonder scripts. Daarover geen discussie, enkel complimenten. Het enige wat ik zei was dat op basis van de teksten het mij overkomt alsof er voor elk wat wils is, en alles willen zijn voor iedereen is niets zijn voor niemand.
@Ad: Ik stel dat het moeilijk is om authentieke uitspraken echt te laten overkomen ja. Omdat in de perceptie van heel veel sollicitenten weinig meer echt is. Dus als je al echt bent (zoals Reed en Sogyo) heb je de schijn tegen je, dat maakt het lastig ja. Dat is wat ik zeg.
En mijn valkuil, ach, het geeft weer aan hoe goed je denkt iemand te kennen, terwijl je altijd heel goed bent in jouw visie, jouw wereldbeeld, over uitspraken van een ander heen te leggen, terwijl die ander misschien wel iets anders bedoeld. Verplaatsen in mensen is iets dat je vreemd is. Niet dat je het met me eens hoeft te zijn, asjeblief niet, maar het zien vanuit een ander perspectief (namelijk dat je mij moet overtuigen een video te bekijken, daar heb je één zin voor, die zin overtuigd mij niet), tja, dat is lastig. Heeft niets te maken met diep graven, ik verplaats me in de rol van snelle passant.
@Bas.
“echt laten overkomen” of “echt maken” is een heel verschil.
Je tweede zin, daar sta ik volledig achter. De massacommunicatie heeft ervoor gezorgd dat er heel veel niet meer echt is. Internet heeft dat alleen maar in een versnelling gezet.
Let wel, je ontkracht met deze bekentenis eerdere overtuigingen van je die je breeduit hebt verdedigd in dit Blog.
En ja, ik heb een aardig beeld van jouw persoonlijkheid, per slot is het mijn beroep om mensen in te kunnen schatten.
De verdere uitspraken over mij zijn geheel voor jouw rekening, maar ze zeggen meer over jou dan over mij.
Ik wil je overigens niet overtuigen of overreden een film te zien. Ik stel alleen dat je onmogelijk een valide conclusie mag trekken zonder eerst kennis genomen te hebben van alle beschikbare informatie. Dat is mijn mening, daar ben ik in getraind.
Je mag best in de rol van de snelle passant zitten, maar probeer dan niet mensen te overtuigen die op basis van onderzoek en meerdere waarnemingen tot andere conclusies komen.
Op basis van de waarneming nu kan ik stellen dat het in Duitsland altijd regent. Als snelle passant constateer ik dat. Als ik een jaar het weer aanzie dan zal ik concluderen dat in Niedersachsen het weer vergelijkbaar is met Nederland.
Wanneer is mijn conclusie juist?
@Ad: welke overtuiging ontkracht ik?
En het feit dat je denkt mij te kennen, zegt denk ik genoeg.
@Bas,
Ik heb een paar threads terug aangegeven dat op Internet veel fake en gemaakt is. Daar ben je toen op je eigen wijze tegen in gegaan. Nu zeg je het zelf.
Geeft niets, veranderende inzichten horen bij ontwikkeling.
Voor de rest vraag ik me echt af of een discussie met jou zin heeft. Je staat niet open voor de mening van anderen en accepteert geen kritiek. Ik weet het, je denkt dat ik ook zo ben en dat maakt discussieren helemaal een mission impossible.
Gelijk hebben en gelijk krijgen zijn per slot heel verschillende zaken.
En, je gaat alleen maar in op een paar woorden, een enkele zin, de hoofdzaak zie je niet of wil je niet zien. Dat leidt alleen maar tot polarisatie en daarmee diskwalificeer je je als gesprekspartner.
@Ad: ik ben moeilijk te overtuigen, maar ik heb van je gewoon nog zelden een goed argument gehoord anders dan: zo werkt het nu eenmaal niet. Ik zeg dat er een mogelijkheid bestaat, jij zegt dat het geen grote invloed heeft, ik ontken dat niet, maar zeg dat de mogelijkheid er is en dan wil en zal ik mijn gelijk hebben. Tja…
Verder heb ik nooit ontkent dat veel fake is, dat is zoals tegenwoordig gebruiktelijk jouw interpretatie van mijn woorden die ik vervolgens heb uitgelegd dat ik ze anders bedoelde maar wat je niet wil inzien. Ik geloof wel dat fake uiteindelijk het onderspit zal delven, maar het feit dat een koe een zoogdier is, wil niet zeggen dat een zoogdier een koe is. En dus komt de waarheid niet altijd boven. Verder heb ik inderdaad niets meer toe te voegen.
@Bas,
Helaas lees je dan mijn bijdragen niet goed. Niet alleen argumenten, maar meestal met verwijzingen naar onderzoeken, literatuur en zo voorts.
Maar jij laat je mening liever leiden door een blogger die verwijst naar een boek of een interview met een hoogleraar dat je vluchtig hoort op de radio, zonder het onderzoek te kennen, zelfs zonder te weten wie die hoogleraar is. Maar eerst roep wel keihard dat het zeker de hoogleraar die ik zeg dat het was, het zeker niet was. Waarom? Omdat je gelijk wilt hebben en daarom de feiten die een ander inbrengt (niet alleen ik) gewoon naast je neer legt.
Dat maakt een discussie met jou gewoon onmogelijk.
@Ad: heerlijk toch, je vooroordelen. Jij leest alles, ik lees niets, dat staat voor jou vast. En het leuke is dat je het volgens mij oprecht gelooft. :)
Wat ik nou zo vermoeiend vind, is mensen die gelijke of aanvullende standpunten hebben en het brengen als tegenstellingen. Wat doe je daar nu mee?