Thuiswerken
In een mooi interview in het FD (abo verplicht) met Piet van Schijndel van de Rabobank over o.a. thuiswerken kom ik de volgende alinea tegen die ik u niet wil onthouden.
‘Die grotere versmelting van werk en privé betekent dat we moeten organiseren op basis van vertrouwen in plaats van wantrouwen. Er zijn leidinggevenden die zich comfortabel voelen als ze op kantoor hun mensen zien werken, maar we bevinden ons mentaal in een ommezwaai van de 20ste naar de 21ste eeuw. Fabrieken en kantoren zijn nog vaak op Tayloriaanse manier georganiseerd, zelfs met prikklokken. Hoe vaak ik al niet heb gehoord: “Hoe weet u nu of ze thuis werken?” Dat is een vraag uit de vorige eeuw! Ik heb telefoontjes gehad van partners: “Piet, kan het netwerk op de zaak zondag uit, dan wordt er die dag tenminste niet thuis gewerkt.” Want in beginsel hebben mensen hart voor hun bedrijf.
Gerelateerde artikelen:
- Thuiswerken De infrastructuur heeft voldoende capaciteit las ik heden ochtend. Gezien...
- Thuiswerken slecht voor milieu Thuiswerken slecht voor milieu...
- De kans of bedreiging van thuiswerken Vorige week stond op Managersonline.nl een mooie post over thuiswerken,...
- Thuiswerken Meer werknemers zouden thuis moeten kunnen werken, bepleit de VNO-NCW...
Ik kan me vinden in dit commentaar.
We moeten af van onze paradigma’s. 40 uur werken, waarom? We kunnen toch gewoon een afspraak maken met betrekking tot een resultaat dat je moet bereiken, gewoon een deal maken en een tijdstip van oplevering.
Maar het vraagt ook een andere mentaliteit van medewerkers.
Omdat wij een wereldwijde organisatie organisatie hebben, hebben we ook mensen uit een team die verspreid over de wereld zitten. Een manager kan die mensen echt niet allemaal zien, niet eens zien of ze aan het werk zijn. Voor veel leidinggevers is dat inderdaad moeilijk, anderen weten al snel gebruikt te maken van de technische hulpmiddelen die ons ter beschikking staan.
Jaren geleden al werd er gesproken over de “virtuele organisatie” maar bestaan ze echt?
Nog steeds kruipen we voor een vergadering bij elkaar in een kamertje. Soms inderdaad met die beamer en daarop een groep ergens ver weg of zitten we alleen tegen een telefoon aan te kletsen (wel makkelijker, kun je tenminste gapen zonder dat het opvalt).
Tayloriaans organiseren, tja, wie weet een alternatief?
Ik heb wel eens een zuivere process en competence based organisatie gebouwd, werkte perfect. Maar het is een van de uitzonderingen.
Het loslaten van eeuwenoude paradigma’s (we kenden al ver voor Taylor, Fayol, Smith, Weber en anderen organisaties) gaat niet zo makkelijk, zelfs niet nu wereldwijd communiceren als enige probleem die halve seconde tijdsvertraging oplevert.
Kijk, dat is nou eens goed nieuws om te lezen. Ga daar van uit en dan zul je zien dat mensen zich ook zo gaan voelen. Als je mensen behandelt als personen die het liefst niets doen en overal onderuit komen dan kom je in een self fulfilling prophecy. En waarom is daar in het Nederlands nog geen term voor… maar goed.