Vertical search engines
Zoals mogelijk bekend heb ik niet lang geleden nog een opdracht gedaan voor het opzetten van een Vacature vertical. Vandaag schrijf Seth Godin over ‘the haystack’ en het feit dat de meeste zoekmachines totaal niet werken. Boris voegt hier aan toe dat hij veelal ook zeer teleurgesteld is in de resultaten van zoekmachines. Het zijn geen 16 miljoen naalden, maar 16 miljoen hooibergen die veelal gepresenteert worden. Daarom noemen ze het ook zoekmachines, geen vindmachines.
Er ligt nog een markt open voor een goede vacature vertical in Nederland, waar je echt kan vinden wat je zoekt. Maar daar moet je natuurlijk ook de medewerking van de HR managers en recruiters voor hebben. Want een zoekmachine zoals de Telegraph in Engeland (geen vertical, alleen eigen vacatures voor zover ik het kan zien) is onmogelijk in Nederland. Zie vooral het kopje ‘salary’. Oh zo belangrijk voor baanzoekers, oh zo’n taboe onder HR managers om open over te zijn.
Gerelateerde artikelen:
- Voorbeeld innovatie: salary search Aan de andere kant van de oceaan, bij het innovatieve...
Bas,
Ik wil best input geven, dat weet je.
Salaris is een beladen begrip in Nederland. De mensen hebben liever niet dat het bekend wordt gemaakt.
Aan de andere kant, plaats je een salaris in een vacature dan gooi je meteen de deur dicht voor een salarisonderhandeling. Die ene kandidaat die goud waard is en niet reageert omdat hij het salaris te weinig boven de Balkenende norm uit ziet schieten kun je missen.
Daarnaast zegt bruto salaris heel weinig. Om te beginnen is het al moeilijk om de diefstal van de overheid nauwkeurig te betalen en neem daarbij nog eens alle extra’s die wel of niet tot aftrek leiden (Pensioenpremie, auto van de zaak, laptop, WIA verzekering, ANW hiaat, aanvullende pensioenregeling……)
En, de baanzoeker die eerst informeert naar het salaris wordt door mij als laatst uitgenodigd voor een gesprek.
jammer dat de “wervingsspecialisten” zo weinig kennis hebben van het vakgebied van hun klanten.
Helemaal mee eens, ik zie het liefst een vertical die alleen vacatures opneemt van werkgevers. Meestal staan de verticals namelijk vol met vacatures van werving & selectiebureaus, opzich niets mis mee, maar die kan ik ook op monsterboard vinden. Volgens mij krijg je recruiters en hr-managers mee als je het maar heel erg makkelijk maakt om mee te doen.
@Ad: Tja, of ik weinig kennis heb van het vakgebied of jij misschien niet bereid bent mee te veranderen is onderwerp van discussie.
Je zegt zelf: een baanzoeker die eerst informeert naar het salaris wordt als laatste uitgenodigd. Een ouderwetse gedachte. Waarom? Omdat die persoon misschien wil weten of het wel relevant is op gesprek te komen. Jij hebt een bepaalde norm, een bepaald maximum. Als hij daar nu ver boven zit, is het van beide verspilling van je tijd.
Natuurlijk gaat het om veel meer. Lees mijn interview in de AG van volgende week of de week erop (weet nog niet precies wanneer het geplaatst wordt). In Engeland is dat veel minder het geval, daar is het dus makkelijker.
Echter, de wens van sollicitanten is salaris te weten. Dat is duidelijk. Dat blijkt uit onderzoek. Je opmerking dat onderhandelingen onmogelijk zijn is enkel af te doen met onzin. Sorry, maar de gedachte dat iemand meteen voor de top van die range gaat klopt niet met de praktijk. Simpele vraag: heb je het ooit geprobeert? Hoe vaak? En wat was het resultaat hier in Nederland?
Het gaat er over om openheid te bieden. NIet meer, niet minder. Onze typische Hollandse ‘we praten niet over salaris’ kneuterigheid zie je steeds meer verdwijnen, geld is geen non issue meer. Je zal zien dat wanneer enkele partijen open gaan, je wel zal moeten.
Dat je de deur dichtgooit is inderdaad een beetje temakkelijk gedacht. Een sollicitant kan prima informeren naar wat de salarisrange ongeveer is. En je hoeft niet het maximaal salaris te bieden, je kan prima aangeven welke salarisschaal/range de functie omvat; dat is toch ook je onderhandelingsruimte?
@Ruben: leuk nieuw project ;-) Met Google Custom Search ben ik hier overigens al een beetje mee aan het experimenteren geweest en dat maakt het helemaal makkelijk.
@Ruben: mee eens, helaas is het alleen zo dat bedrijven daar nog niet klaar voor zijn (business model matig). Waarom denk je dat bijna alle ad in google adwords voor W&S bureaus zijn en niet van bedrijven? Omdat ze het idee van traffic inkopen van andere plekken dan monsterboard nog maar heel minimaal hebben omhelst. Een wereld te winnen, dat zeker.
Trouwens in aanvulling: van mij mag / moet je ook aangeven of bepaalde secundaire voorwaarden aanwezig zijn. Zo ken ik sollicitanten die als er geen auto van de zaak bij zit per definitie geen interesse hebben. Kortzichtig van hen? Zonder meer. Maar toch, ze zijn er. Je klanten (pot. sollicitanten) begrijpen en op hun wensen inspelen is een kunst. Maar gelukkig doen niet te veel bedrijven dat, anders zou ik geen werk meer hebben :)
Ik ben altijd bereid om te veranderen, maar niet als het mijn strategie schaadt.
Waarom praat ik niet met iemand die eerst naar salaris informeert? Simpel, die komt voor het geld. Ik heb liever mensen die komen omdat ze iets voor het bedrijf voelen, iets voor de aangeboden functie.
Ik heb hier mensen die weggaan omdat elders een bedrijf ze beter betaald. Laat ik gewoon gaan, want ze hebben geen gevoel bij het bedrijf. Dat stukje commitment is onbetaalbaar en erg goedkoop tegelijk.
Vergelijk England ook niet met Nederland, dat is een heel andere cultuur. Kijk eens naar Amerika, daar is het wettelijk verboden bepaalde informatie zelfs aan de managers te verklappen.
Ik ken de onderzoeken niet die aangeven dat sollicitanten primair willen weten wat ze gaan verdienen.
Ik heb een paar keer mijn salariseisen op tafel gelegd en iedere keer is men daarvoor overstag gegaan. Een keer bij de overheid, waar men speciaal een functieprofiel heeft moeten maken om mijn salaris te kunnen geven en ook toen ik bij mijn huidige baas in dienst kwam heeft men mijn salaris, dat aanmerkelijk afwijkt van het gangbare, zeg maar een kleine 250%, geaccepteerd. Zonder verwaand of arrogant te willen zijn, beide keren was men bereid te betalen voor kwalitieit.
En daar zitten ze nu met een ouwerwetse P-boer die niet wil veranderen.
Kijk, voor functies in de productie, daar doe je niet moeilijk over. Afstudeerders, och, die passen netjes in de schalen. Maar je hebt ook functies waar je een specialist, een expert voor wil hebben, dan is de markt open en verschiet je je kruit als je tevoren de bandbreedte van het salaris vastlegt.
Ook dat is HR strategie en dus best modern
@Ad: ik heb zelf meegemaakt dat ik totaal voor een bedrijf ging en de functie, maar uiteindelijk het salaris belachelijk was. Dan is het natuurlijk niet vreemd om vooraf te informeren naar salaris omdat je anders misschien nogmaal voor niets in een procedure gaat. Dat betekent niet dat je alleen naar salaris kijkt, maar je wilt wel weten of het salaris niet veels te laag is.
@Michel,
Dat is wat anders. Uiteraard informeer je naar een salaris, dat doet iedereen, maar pas als je weet dat het een functie is die je graag hebt. Dat is de volgorde.
Als ze dan met een belachelijk aanbod komen, jammer maar helaas.
Maar, als ze nu eens met 10% minder komen als wat je hebt en je bent helemaal wild van het bedrijf en de functie?
Ik heb een lijstje met bedrijven die me ‘s nachts wakker mogen bellen met een aanbod. Een GEHEIM lijstje. Om daar te werken lever ik in (daarom is het lijstje ook geheim).
Overigens heb ik nog nooit gevraagd naar het inkomen, meestal vraagt het bedrijf wat ik wil hebben…..
En zo is het steeds, wil je de baan graag dan neem je genoegen met minder geld. Heeft het bedrijf je graag, dan vinden ze echt wel ergens een potje.
@Bas,
Vergeet niet dat ik een van de weinige moderne personeelboeren ben van Nederland en omstreken. Veel van mijn collega’s denken nog ouderwetser dan ik.
Misschien dat je wat minder progressief in je denken moet worden en je denkwereld aanpast aan je klanten.
@ Bas, het is inderdaad ook mijn ervaring dat het bedrijfsleven achterloopt, maar waarom niet met een spider alle vacatures verzamelen van werkgevers (zoals o.a. de vrienden van Jaap.nl dat doen) en vervolgens in de sideline betaalde (google advertenties) van bureaus.
Ik heb het nooit doorberekend, maar volgens mij is zo’n website hiermee al rendabel te maken. In een latere fase kun je nog altijd overschakelen op een betaalmodel voor werkgevers. Maar in neem aan dat je het al een keer hebt uitgezocht?
@ Ad, salaris zegt wat mij betreft meer over de zwaarte van een functie dan de functietitel.
Je kunt ook meteen zien of een bepaalde functie binnen een organisatie serieus wordt genomen.
@Ad: ‘simepl, die komt dus voor het geld’. Zoals ik al zei: onzin. Dat is jouw beleving, niet de enige realiteit. Iets anders kan ik er niet van maken.
Ik heb Michels ervaring ook. Geweldig bedrijf, veel tijd in gestoken, functie 100% wat ik wilde, ik noemde mijn salaris, mevrouw viel van d’r stoel af van verbazing. Later bij een concurrent exact dezelfde baan, sfeer was waarschijnlijk nog beter, daar stonden ze te kijken hoe weinig ik vroeg en ik kreeg er een smak bij. Hoe denk je dat ik nu, als men mij het vraagt, praat over dat eerste bedrijf? Ik ben er niet bepaald positief over dat ze zoveel van mijn tijd (steeds halve dag vrij nemen omdat je niet wil dat je directeur weet dat je solliciteert) hebben verdaan!
Verder is het niet PRIMAIR (niet mijn woorden) wat sollicitanten willen weten, maar ik heb hier niet lang geleden een onderzoek beschreven waarop het bleek de grootste mismatch te zijn tussen werknemer en werkgever in de vacature. Niet het belangrijkste, wel bij de belangrijkste 5 (samen met secundair).
Het wil overigens niet zeggen dat je niet meer kan onderhandelen. Ik bedoel, ik kan me best indenken dat je iemand ver boven de max betaald omdat die persoon ook veel beter is dan je verwacht had. Dat kan, maar daar ben je dan open in. Jij ziet het meteen als een dwangbuis, ik zie het als een stukje openheid.
Ik kan me ook een procedure herinneren waar ik het van te voren wist en waar ik wist dat ik met mijn eis aan de bovenkant van de range zat, terwijl ik relatief jong was voor die functie. Ik wist dus dat de kans op falen groot zou zijn. En hoewel ik inhoudelijk bijzonder geschikt was, is men voor iemand anders gegaan. Omdat ik die kans had ingeschat, ben ik nu veel positiever over die organisatie en de procedure dan als ik ‘gewoon’ was afgewezen terwijl er geen inhoudelijke gronden waren.
@Ad: helemaal waar, je bent verder dan je vakgenoten. Maar op sommige gebieden loop je nog steeds achter, in mijn optiek. En dat het HR vak zelf 20 jaar achterloopt, wil niet zeggen dat ik het niet ga proberen het naar deze tijdsgeest te halen. Als daarbij hele hordes mensen mij niet willen kennen, vind ik dat niet zo erg. Ik ben geen groot bedrijf, heb geen mensen aan het werk te houden.
Ik ben het helemaal eens met Ruben: het geeft ook veel aan over de zwaarte van de functie, merk je vooral in de ICT met termen als senior en zo.
@Ruben: het ligt eraan wat je wilt. Er zijn vele die het zo gepoogd hebben, maar dat is allemaal van matige tot rampzalige kwaliteit. Als je echt kwaliteit wil, is het niet rendabel nee. Het is allemaal doorgerekend en het klopt helemaal, maar niet op de door jou (en mij) gewenste manier. Nog niet tenminste.
Ik bespeur in de reacties het Amiga Syndroom.
Als ICT fanaten kennen jullie die machine wel die pakweg 25 jaar geleden het licht zag. 4096 kleuren 16 kanaals stereo en iedereen riep “wat moet je met kleur op een computer”, “Geluid dat is alleen voor spelletjes”. En de multitasking van die machine, in 99 windows gelijktijdig op full speed, ver voordat Gates nog maar het woord Windows had bedacht. Zelfs nu is er geen een operating systeem dat de multitasking performance van die machine aan kan evenaren.
Maar op een enkele hobbieist (zoals ondergetekende) en een paar grafische bureaus na kocht niemand de machine en Amiga ging op de fles.
Wat ik maar wil zeggen, als je 20 jaar op je klanten voorloopt, dan heb je weinig kans in de markt.
Let wel, het HR vak loopt niet achter, jij loopt voorop en als je voorop loopt moet je zorgen dat je het contact met de rest niet verliest. idealisme is leuk, maar commercieel is het beter state of the art of misschien edge of the bow te zijn. Een eenzame roepende in de woestijn krijt alleen maar dorst.
Neem nu Duitsland, daar lopen ze bedrijfskundige pakweg 5 jaar achter op Nederland. Denk je nu echt dat ik ze hier ga vertellen hoe we in Nederland HR hebben ingevoerd? Nee hoor, dat voer ik langzaam, beetje bij beetje in. Niet roepen dat ik veel beter ben dan die domme Duitsers, dat werkt alleen maar averechts.
Kortom Bas, ik denk niet dat je 20 jaar voorop loopt, misschien een paar maanden of zelfs een jaar. Maar het is een betere strategie om met bewijzen te komen dat iets werkt, dan mensen te verwijten dat ze ouderwets en dom zijn. Want dan zijn we weer zo ouderwets en dom om je de rug toe te keren.
Kijk, dankzij HR log denk ik na over virals, dat hebben jullie samen bereikt.
Maar ik blijf, gebaseerd op ervaring, sceptisch over de job boards (evenals de kranten).
Leuk als er genoeg aanbod is, maar in deze tijd van schaarste zet het geen zoden aan de dijk.
@ Ad, je benadering is telkens vanuit de interne klant. Maar als het gaat om de arbeidsmarkt dan zijn je klanten externe ofwel kandidaten. Deze kandidaten willen het salaris weten, het is aan jou of je ze dit geeft en je daarmee afstemt op de externe klant ofwel kandidaat wensen.
Dit heeft niets te maken met 10 jaar voor of achter lopen, maar met het maken van keuzes.
Volgens mij ben je professioneel genoeg om voor jouw bedrijf keuzes te maken die werken.
@ Ruben
Je hebt best gelijk. En ik ben ook niet zo bot als ik overkom.
Als we een vacature hebben voor een operator dan staat daar altijd het salaris bij, geen probleem, die mensen werken bijna uitsluitend voor geld.
Ik doelde op HBO en hoger niveau, dan zoek ik mensen die de onderste treden van maslow al even achter zich hebben gelaten.
Uiteraard hebben we voor startende engineers schalen, zelfs in Duitsland en die zal ik ook vertellen als ze dat vragen, al hebben mijn recruiters wel degelijk de opdracht om dan eerst even na te vragen wat de mensen motiveert om ons te benaderen en even te informeren naar hun achtergrond. Het antwoord kan op basis van die informatie verschillen. Mede daarom is het niet altijd mogelijk een salarisindicatie te geven in een advertentie.
Vergelijk het met hoeren, die varieren hun prijs ook op basis van de ingeschatte kwaliteit die ze aan de andere kant van het raam zien.
Voor sommige beroepen is de prijs erg kwaliteits afhankelijk en geef je om strategische redenen geen salarisindicatie. Maar dat heb ik al eerder gezegd.
Ik denk dat het probleem in deze discussie ligt in het feit dat we in heel verschillende dimensies denken.
@Ad: als ik dacht dat je zo bot was als je overkwam had ik je al lang genegeerd :)
Maar ik ben het niet eens met je opmerking dat HR niet achterloopt. Want dat doet het wel. En wel bij de realiteit en de wensen van de klant, potentiële werknemers. De markt (jouw klanten zou je ze kunnen noemen) zijn verder dan veel HR mensen denken. Ik durf een vergelijk aan dat de meeste HR mensen nog leven in wat ik zou zeggen ’80-’85 (net als veel overheden trouwens). Jij zit daar ver voorop, laten we zeggen ’95-00. Misschien dat ik zelfs voor loop op de massa, of eigenlijk, ik denk het wel. Nu ga ik mezelf niet 2010 noemen, maar je hebt gelijk dat ik soms te ver ga. Jij hebt het over bewijzen van mijn gelijk door succes te boeken. Dat doe ik regelmatig. Ik zie het gebeuren dat bedrijven die de ‘slag’ maken om de mens voorop te stellen, meer succes boeken in werving. Ik zie bedrijven die zeggen: mijn sales manager selecteert 20 mensen in linkedin, googled die, haalt 10 bruikbare namen eruit, benaderd die allemaal heel persoonlijk, haalt daaruit 4 gesprekken en 2 hires. Dat is wat ik predik, dat is wat ik zie gebeuren bij de mensen die het doen op de manier waarop ik zeg dat het moet. Niet omdat ik het zeg (dit is niet eens klant van me, maar gewoon een zakenvriend met wie ik regelmatig van gedachten wissel). Dat is voor mij het bewijs dat het werkt.
Ik geloof niet in partijen van ‘slecht’ naar ‘matig’ helpen. Ik geloof dat ik die enkele mensen wil helpen die echt naar goed willen. Het doet mij deugt dat jij nu nadenkt over virals en dergelijke door dit blog. Dat meen ik serieus, dat is één van de redenen (awerness kweken) waarom wij (Michel en ik) ooit zijn begonnen. De markt een stapje verder helpen, waarvan iedereen kan en mag profiteren.
Overigens wat Amiga betreft moet je even wel de echte feiten vertellen. De Amiga was superieur en is kapot gegaan omdat Commedore (het moeder bedrijf) veel geld stak in verkeerde projecten, namelijk de slechte PC’s.
@Bas,
Ik ga met je mee, bijna helemaal.
Maar loopt dan het hele bedrijfsleven niet achter?
Ik kan als HR manager natuurlijk met de meest wilde ideeën aan komen wapperen, als mijn management denkt dat ik gek ben (mijn bijnaam is hier “The crazy Dutchman) dan strijd je ook een moeilijke strijd. Maar ja, ik heb accounts op Linkedin en Xing, zie dat van de 60.000 medewerkers er maar liefst 3 ook op Link zitten, dat zegt ook wat.
Ik ben bezig om potentiele werknemers te zoeken op de meest vreemde plaatsen, ik chat zelfs op Mirc en heb daar gisteren ook een potentiele werknemer gevonden.
Ik kan het management alleen maar bewijzen dat het werkt als ik met resultaten kom en dat doe ik ook.
Maar, als ik lees dat in England bedrijven netwerksites gaan blokkeren omdat ze denken dat daardoor de productiviteit terugloopt, dan denk ik dat er ook missionarissenwerk nodig is op management niveau. Dat is een taak van de HR manager denk ik.
Amiga is een kapot gegaan door slechte marketing. Iets waar Commodore echt goed is was. Samen met de geweldige marketing technieken van MS, Gates wist toch het slechste systeem tot standaard te marketen.
Maar Amiga was zijn tijd ook te ver vooruit. Het is de vraag of hij nu de markt nog zou kunnen penetreren omdat de dominatie van Windows moeilijk te doorbreken is, het lukt zelfs Steve Jobs niet.
Wist je trouwens dat Amiga begin dit jaar met een nieuw OS is gekomen? Ontwikkeld door Hyperion software die de patenten van Amiga ooit eens heeft gekocht. Het draait op een powerpc en schijnt echt weer geweldig te zijn.
Ik speel nog vaak op mijn goede oude Amiga 500 en ook met mijn C64 zelfs, het blijven geweldige machines.
Bedrijven lopen in het algemeen niet achter omdat de gemene deler dee norm is en dus per definitie gelijk loopt. Bedrijven lopen achter op de kleine groep voorlopers en het is op sommige gebieden hoog tijd om vooruit te gaan omdat je anders straks als bedrijf wel echt achterloopt.
Prachtige vondst Ad! IRC en andere ‘geek’ pre-sociale netwerken / kanalen zijn volgens mij een compleet onaangeboorde bron, waarin een heerlijke doelgroep ICT’ers en andere oud-internet-gedienden te vinden is. En het zijn vooral kanalen waarop bijna geen enkele recruiter zich zal begeven of weet hoe te begeven!
@Michel.
Leuk standpunt ja.
Dat wil dus zeggen dat de meeste HR afdelingen en managers niet 10 jaar achter lopen zoals Bas stelt. Ook al lopen “we” achter op de mogelijkheden, we lopen niet achter op de groep.
Zo kun je het natuurlijk ook zien.
Voorop lopen geeft kansen, maar heeft ook bedreigingen. Je zult als early adapter worden geconfronteerd met problemen die niemand ooit heeft gehad. De volgers hebben het voordeel dat de problemen al even bekend zijn. De wet van de remmende voorsprong dus.
De automotive is een sector die qua bedrijfsvoering voorop loopt, dat moet ook wel, een auto is het meest complexe product dat in serie wordt gebouwd, dan moet je echt goed nadenken over de processen. Begrippen als JIT, JIS, Kaizen, Lean, Mean zijn allemaal afkomstig uit de automotive sector.
Ook in HR lopen we best aan kop met begrippen als Employee Empowerment en Autonome werkgroepen. Over deze interne tools, samen gebracht in het Faurecia Excellence Systeem, kan ik uren praten. Ik heb een enkele keer daar al presentaties over mogen geven, maar helaas loopt de rest van de wereld nog niet echt warm voor dit soort systemen.
Ik moet zeggen dat we op het gebied van werving en selectie een beetje in het peleton zitten. We waren eraan gewend dat mensen die autogek zijn toch wel aan kwamen waaien, maar dat is, mede door de nieuwe generaties, aardig aan het veranderen. En dan is het moeilijk om een sector die al jaren teert op goede processen te bewegen andere processen te gaan volgen. De wet van de remmende voorsprong speelt in de automotive een grote rol.
En dat chatten, eerst dacht ik dat het een lucky shot was, maar met wat geduld zijn er op de meeste vreemde sites interessante mensen te vinden.
@Ad: Maar loopt dan het hele bedrijfsleven niet achter?
Niet iedereen, wel veel. (ik ben het dus ook niet met Michel eens, want ik zie achterlopen niet als ‘het gemiddelde van de groep’ maar ‘bij de wensen van de consument’).
En zeker het hele HR en recruiting deel binnen het bedrijfsleven. Een jaar geleden stelde ik veel recruiters de vraag: zit je in Hyves? Ja, antwoorde meer dan 50%. Vraag 2 was: heb je ooit nagedacht wat dat voor je vak kan betekenen? Nee, antwoorden 100%. Het was altijd erg bijzonder te zien hoe met name in die sector werk en privé zo gescheiden zijn (bij marketing en sales en ICT is dat veel minder) dat ze hun eigen ontwikkelingen niet koppelen aan hun vakgebied.
En natuurlijk heb je als very early adopter last van de wet van de remmende voorsprong. Alleen zie ik nu dus een steeds groter wordende discrepantie niet tussen de bedrijven (ook wel), maar tussen de wensen van de klant en het aanbod van de bedrijven. Op het gebied van manieren van communicatie (nieuwe media, persoonlijk benaderd worden), op het gebied van de inhoud van de communicatie (salaris in vacatures) en op het gebied van wat er geboden wordt.
@Bas.
Toch een vraag, behoorlijk essentieel in mijn ogen.
De wereld van vandaag is anders dan een paar jaar terug. Goed personeel is zeer moeilijk te vinden. Ik heb net met een vriend die een uitzendburo heeft een babbel gemaakt en hij geeft aan dat ook voor de productiefuncties geen kwaliteit meer te vinden is in Nederland.
Daardoor is de status quo veranderd. Daar waar een werknemer een paar jaar terug blij was een werkgever te hebben, is de werkgever nu blij om werknemers te vinden. Kortom, een paar jaar terug bood ik werk aan en kon ik uit diverse aanbiedingen kiezen (ik was dus klant en degene die werk aanbood was leverancier) is het nu andersom, ik heb behoefte aan werknemers, maar ik ben één van de vele, maar is daardoor de werknemer wel klant geworden? Een klant betaalt voor de output van een proces, voor de kwaliteit en zo voorts. (heb ik een leuk boekje over geschreven).
En het is nog steeds zo dat ik de klant ben, alleen is door schaarste in de markt de prijs, in de meest ruime zin van het woord, belangrijk.
Het gaat dus om het aanbod van de leverancier, de potentiele medewerker, en de prijs die ik wens te betalen door middel van een pakket arbeidsvoorwaarden.
Nu begrijp ik van jou dat de generatie van nu gewoon zit te wachten tot ik een move maak en hem een aanbod doe via de nieuwe media?
Als dat zo is dan ben ik niet gelukkig met de nieuwe generatie en in mijn perceptie is de huidige generatie ook niet zo. Dat gold voor de NIX generatie, de oudere twintigers en de jonge dertigers, die wachten rustig af totdat iemand hen iets vraagt, zeker. Maar de huidige Einstein generatie is pro-actief, doelgericht, slim. Die wachten echt niet of ik hen benader, die zoeken een werkgever waar ze graag voor werken, orienteren zich op allerlei manieren op deze werkgevers, zoeken methodes om in the picture te komen bij deze werkgever.
En ja, daar spelen allerlei (virtuele) netwerken een rol. Ja, daar moet je als werkgever op inspelen door gebruik te maken van moderne media, desnoods je HR manager op MTV, TMF of Pinkpop laten rappen, op allerlei manieren de publiciteit zoeken. Enkel en alleen om je bedrijf te promoten, een imago te geven dat mensen aanspreekt.
Dan zullen er mensen zijn die op zoek gaan naar je en die bieden zich aan, soms met een omweg, soms direct.
Is dat contact gelegd dan bieden zij arbeid aan en vragen daar een prijs voor. En dan hebben we de andere discussie te pakken, als ik de prijs tevoren bekend maak, kan ik geen maatwerk bieden, dus niet aansluiten bij het pakket dat de potentiele werknemer heeft. Ik voel er veel meer voor om een flexibel arbeidsvoorwaardenpakket aan te bieden, iets waar ik alle kanten mee op kan. salaris is slechts een heel klein aspect van een arbeidsvoorwaarden pakket. Ik zou wel gek zijn als ik me uit de markt ga prijzen door me daarop vast te leggen.
Ja, eigenlijk ben ik modern en jij een beetje ouderwets omdat je nog steeds denkt dat salaris zo belangrijk is voor aanbieders van arbeid.
@Ad: ik denk dat je het altijd verkeerd hebt gehad. De werknemer is namelijk altijd klant geweest. Jij betaald hem, maar je verdiend meer aan hem. Anders zou je geen winst maken. Dus eigenlijk betaald hij jouw (in tijd, productiviteit, etc) meer dan jij hem. Anders zit er iets mis. Dus hij is altijd klant geweest, alleen heb je dat nooit zo gezien. Je zou kunnen zeggen: de ruilhandel uit de tijd voor erg is was, is nooit verweden.
Verder denk ik dat je wat de generatie einstein betreft gelijk (pro actief, sociaal, etc) hebt en vervolgens totaal de plank mis slaat. Want wat je voorstelt druist dus 100% in tegen die generatie. Het aller, allerbelangrijkste, is dat je AUTHENTIEK bent. Dus geen HR manager op MTV, niet rappen op LowLands, dat is namelijk fake (tenzij je een rapper als HR manager hebt, maar dat is een ander verhaal). Donner had men respect voor, hij was stijf, saai, suf, maar dat was hij. Toen hij ging rappen zei men: tja, nu hebben we geen respect meer voor hem. Hij wil zich aan ons aanpassen, maar juist die authenticiteit hadden ze respect voor. Ze mochten hem niet, maar respecteerde hem wel.
Ik raad je aan het boek the purple cow van Seth Godin te lezen. Jij denkt nog in dingen ‘marketen’, maar wanneer je dat wilt doen, ben je al fout bezig. Het gaat erom bijzonder te zijn, niet bijzonder te doen.
Verder, en dit is de laatste keer dat ik hierop met je in ga, want je weigert weer eens te lezen. Je verspeelt helemaal NIETS als je beloning online zet. Ergens in jouw hoofd zit blijkbaar een knopje dat als je iets schrijft dat je daarmee flexibiliteit verliest. Dat is niet zo, alleen in je hoofd. Ik kan er niets aan doen dat jij er zo ouderwets (als je die term per sé wil gebruiken) over denkt. Ik kan je niet helpen inzien dat ik niet zeg dat het zo belangrijk is (het is het op 5 na belangrijkste punt van de 15 volgens onderzoek) om te vermelden. Michel en ik hebben je overladen met voorbeelden, je weigert te lezen, te luisteren en na te denken over de mogelijkheid dat je misschien er naast zit. Daar kan ik niets meer aan doen. Je klanten (want dat zijn het) willen dat je het communiceert. Je verliest daar niets mee aan flexibiliteit, enkel in je hoofd. Het is beter hier een punt achter te zetten, want alles wat je zegt en doet, doe je vanuit je eigen perspectief (wat je bewijst met je interpretatie van de generatie einstein, waarvan je zo te zien het boek hebt gelezen, maar hebt vertaald naar jouw perspectief). Ja, ik vind het ook moeilijk me te verplaatsen in die generatie, maar één ding wat ik wel weet is dat je niet moet kijken en vertalen naar je eigen beeld, maar dat je je moet proberen in te leven in dat van anderen.
@Bas,
het heeft weinig zin om zo te discussieren, want ook jij leest mijn (volgens mij boleriaans juiste) stellingen.
Ik bied werk aan, iemand anders kennis, vrije tijd, ervaring, competenties die ik nodig heb. Nu kun je zeggen dat hij mijn werk koopt en dus mijn klant is, hij betaalt mij met zijn vrije tijd en zo voorts.
Tja, dan zou de economie ook al weer achterlopen, want ook de economische theorien steunen mijn definitie van klant. De klant betaalt voor een dienst of product. In de regel in geld. Nou, ik betaal de man / vrouw voor de diensten die hij het bedrijf levert, dus is hij leverancier en ben ik de klant.
De mediamarkt is toch ook niet jouw klant als je daar een platte breedbekbuis koopt?
Ik ben het met je eens dat je bijzonder moet zijn en niet bijzonder moet doen. Maar, je spreekt nu jezelf wel tegen, want gisteren was je nog enthousiast omdat Tom Tom een van de oprichters van Startpagina in dienst nam. Want dan wordt Tom Tom bijzonder. Dat is toch ook bijzonder doen?
Tom Tom is bijzonder, Apple is bijzonder, MS is bijzonder, Interpolis is bijzonder, Ajax is bijzonder, AZ doet bijzonder.
Voor alle duidelijkheid, onze HR manager Duitsland, 56 jaar, is leadzanger in een underground group en ik heb hem gezegd dat dat best uit te buiten is.
Ik vond het dapper van Donner, die ik voorheen altijd Dommer noemde, hij deed niet bezonder, hij was het. het kwam authentiek over in tegenstelling tot de toneelstukjes van Balkenende en Bos.
Die salariskwestie, daar maak ik geen woorden meer aan vuil. Iets wat nummer 5 staat op een lijst met wensen, och, wat zegt het? Wat zijn de nummers 1 tot en met 4? In welk kwartiel valt salaris? Als de eerste 4 items door 85% worden genoemd, dan stelt het toch niks voor?
Wat betreft de Einstein generatie. Nee, ik heb het boek niet gelezen, ik heb thuis twee exemplaren van deze generatie zitten, naast eentje uit de nix generatie. Ik heb hier een leuke groep jonge mensen waarmee ik regelmatig een boom op ga zetten over de toestand van de wereld, hun vak, mijn vak, hun verlangens, hun wensen. Ik ben arrogant genoeg om te zeggen dat ik deze groep ken, ze lijken echt op de groep waar ik 30 jaar geleden deel van uitmaakte.
Dat is geen kwestie van het plaatsen in je eigen perspectief, dat is je proberen in te leven in wat anderen bezig houdt, dat proberen te begrijpen, daar op in te spelen.
Ja, dat kan ik goed, dat maakt me een goede personeelboer, daarom komen mensen met me praten over hun werk, hun problemen maar ook over hun prive situatie.
Wat dat betreft heb je dus weer eens een conclusie getrokken op basis van een vooroordeel. Och Bas, ik ken je al een beetje, ik wordt daar echt niet boos om.
Maar, probeer eens om de dingen om je heen niet steeds in je eigen perspectief, je eigen beelt te vertalen, maar door middel van communicate je eigen beeld te falcificeren. Niets is zo leuk om je eigen ongelijk te bewijzen. Moeilijk, maar je leert er meer van dan van het bewijzen van je eigen gelijk.
@Ad: ik zou niet meer reageren, maar nee, je snapt het niet. TomTom haalt Oscar Diele in huis. Dan ben je bijzonder, want die man is bijzonder. Bijzonder goed in zijn werk. Dat is niet fake, dat is echt. Met hem kan je werken.
Wat de einstein generatie betreft, ik ga er ook regelmatig mee om, maar krijg daar toch hele andere dingen uit terug moet ik zeggen. Authentiek zijn is voor de mensen die ik spreek het allerbelangrijkste, dat was Donner niet. Bijzonder: ja, maar authentiek niet. Je hebt gelijk dat Bakellende en Bos beide niet bijzonder zijn, wel authentiek denk ik. Je moet beide zijn volgens mij. Bijzonder authentiek. De voorbeelden die jij aanhaalde, zouden bij de groep die ik ken totaal in het verkeerde keelgat schieten en een averrechts effect hebben. Sorry voor mijn vooroordeel in deze, maar je reactie was er één ‘uit het boekje’ van de mensen die ‘het boekje’ niet goed begrepen hebben.
Overigens krijg ik net zo graag mijn ongelijk bewezen als dat ikzelf mijn gelijk haal. Er zijn namelijk altijd meer wegen naar Rome. Waar ik niet tegen kan zijn mensen die iets afdoen zonder het te proberen omdat ze zeker weten dat het niet zal werken, omdat ze het niet proberen. Maar ik ben er volgens mij om mijn gelijk te bewijzen, anderen mogen het onderuit halen of hun eigen gelijk bewijzen. En daarmee zet ik er echt een punt achter, want ik knijp even tussenuit naar een internetloze plek.
@Bas.
Nog een keer dan, maar we worden het toch niet eens omdat we in een heel andere dimensie zitten te denken.
Maar…
De ING groep is bijzonder omdat ze Kok als commisaris hebben gehaald? De DSB bank is bijzonder omdat ze Zalm hebben gehaald? Wat is de toegevoegde waarde van de oprichter van Startpagina voor een Navigatiesysteem? Tom Tom heeft meer aan goede programmeurs denk ik.
Ken je de mens achter de droogkloot Donner? Wie weet speelt hij een spel als minister en is hij thuis een ware entertainer (welliswaar zonder talent).
In jouw perceptie deed Donner gekunsteld, maar je hebt een mening zonder dat je de mens achter Donner kent.
Een andere droogkloot, Hirsch Balin, voorbeeld van netheid, correctheid toch. Nou, hij woont twee straten verder op en zijn tuin is zo’n puinhoop dat Belinda Meulendijk er kippevel van krijgt.
Bos speelt in het openbare leven een rol die nauwkeurig is bepaald door zijn adviseurs, ieder woord, ieder gebaar is gemaakt en dat geldt ook voor Balkenende. Bos is de betere acteur van beide, maar de echte mens zie je niet. Of speelt JP de rol van knullige nerd? We weten het niet. Wie weet is hij thuis wel een SM meester.
Doet me denken aan Youp die een keer over Fortuyn zei dat het best mogelijk was dat hij alleen maar de nicht speelde voor de media. Eenmaal thuis werden de hondjes aan de kant gezet, zet hij een toupet op en roept tegen zijn vrouw dat het weer tijd is voor een lekkere portie sex.
En het begrijpen van boekjes. Och, we plaatsen ze allemaal in ons eigen denkraam en menen dan de boodschap te begrijpen. Ik gebruik boeken om mijn mening te vormen, om mij een denkraam te geven, niet om een waarheid te lezen. Het probleem van een boek is dat het geschreven tekst is, je mist de intonatie, dus de nuance van de schrijver (doen wij ook van elkaar nu). Ik had veel kritiek op een boek van Hammer en had het geluk de man een keer te ontmoeten. Uit ons gesprek werd duidelijk dat we toch dezelfde mening hadden, alleen had hij het niet correct verwoord. Ik heb ergens zijn vervolgboek liggen, met zijn handtekening en bedankje. Ergens in het begin van het boek staat: “: I was wrong……”
Uit de strijd der meningen ontstaat de waarheid (Sartre).
Kortom, ik speel een rol, jij speelt een rol. Autentiek zijn we zelden. Vanuit mijn rol als manager zal ik bepaalde dingen niet doen en andere wel. In mijn rol als echtgenoot laat ik dingen na die ik als manager moet doen. Ben ik in een van die situaties autentiek? Misschien ben ik het meest autentiek op de tribune bij mijn kluppie. Daar ben je redelijk anoniem, al ken je alle mensen rondom je al jaren van gezicht. Hoewel….
De wereld is een schouwtoneel, ieder heeft zijn rol en neemt er aan deel.
Probeer de mensen niet de beoordelen op autenticiteit op basis van één rol. Anders zul je echt nog voor grote verassingen komen te staan.