Hoe het niet moet: werven via Hyves door Page Personnel

28 Aug
2007

Schoolvoorbeeld van hoe je Hyvers verkeerd kan benaderen als recruiter. Page Personnel gaat lekker tegen de diverse adviezen in. Men heeft tegen de regels in een bedrijf geregistreerd onder een persoonlijk profiel: Mr Page. Vervolgens lijkt het erop dat de betreffende recruiter(s) alleen even heeft gekeken wie er allemaal geregistreerd zijn bij de Randstad-Hyve en heeft hen ‘gespamd’ met een standaardkrabbel op de profielen:

Hallo!

Ik zie dat je ervaring hebt in de uitzendbranche. Heb je zin om eens te praten over een nieuwe uitdaging? Ik ben op zoek naar consultants die wat betreft het werving & selectieproces en de daarvoor te volgen mediastrategie adviserend kunnen optreden binnen een eigen klantenportefeuille. Lijkt het je wat? Dan hoor ik graag van je!

Totaal onpersoonlijk, geen enkele motivatie waarom Page Personnel beter zou zijn dan Randstad en vaak totaal verkeerd ‘getarget’. En misschien nog wel het opvallendste, er wordt gecommuniceerd door middel van krabbels in plaats van prive-berichten. In deze vorm heeft dat alleen maar een negatief effect op de branding van Page Personnel omdat iedereen de spamberichten kan zien en de negatieve reacties daarop. Als ik op Hyves alleen maar berichten zie van ervaren mensen bij Randstad dat zij Page Personnel afwijzen, dan verlies ik mijn interesse in Page Personnel al snel.

Page Personnel is onderdeel van Michael Page, de naam heb ik in een eerder artikel niet genoemd maar het zijn op en top sales-recruiters. Deze actie op Hyves sluit helemaal bij dat beeld aan. Openheid, persoonlijkheid en eerlijkheid is totaal afwezig.

  • Auteur: Michel Rijnders (Artikelen|Website)
    In: Algemeen
  • Tags: ,
  • @Michel: nee ik heb niet gereageerd. Ook omdat het inderdaad standaard was, daarnaast doe ik zoals je weet niet aan hunting (en help ik daar ook niet bij, hooguit als een persoon me vraagt of ik een leuke baan weet) en ten derde: al zou ik het doen, ik wist echt niemand in mijn netwerk voor die baan.

    @Ad: de ongeschreven regels zijn 'mijn' regels, maar gebaseerd op wensen en gedrag wat ik uti de community zie en hoor. Wat werkt, wat werkt niet. Het zijn persoonlijke netwerken, dus persoonlijke mail sturen. Dat is één belangrijke. Daarnaast targetten (val me niet lastig met ongein zou je dat kunnen noemen denk ik). Dus stuur niet iemand iets als je mogelijk eventueel misschien denkt dat het interessant is, enkel als het wel werkt.

    Vandaag sprak ik iemand die regelmatig mensen worf uit Linkedin. Hij stelde: mijn sales manager gaat in linkedin voor sales mensen zelf op zoek naar profielen. Dat doet hij omdat hij weet wat hij zoekt. Dat kost hem twee uur, heeft hij 10 goede. Die stuurt hij een berichtje, maar wel persoonlijk, in de trend van: profiel is interessant (indien van toepassing); heb je blog daar en daar gelezen of zo, waarbij je echt refereert dat je je verdiept hebt (zoals gezegd: 2 uur, 10 profielen met achtergrond). ZOu je interesse hebben te praten. En gemiddeld 2 tot 3 gesprekken.

    Dat bedoel ik met ongeschreven regels, persoonlijk, oprechte interesse en relevant.
  • Als oud ondernemer krijg ik bijna dagelijks allerlei brieven via mail en snailmail waarin geweldige kandidaten worden aangeboden en momenteel ook gevraagd.
    Het niveau van deze brieven is over het algemeen erg laag. Zo'n beetje jeugdjournaal nederlands gecombineerd met Herbalife gebral. En altijd onpersoonlijk.
    Geachte relatie.....Als een van onze beste klanten..... en dat soort ongein.
    En het is zo makkelijk om een massamail persoonlijk te maken, excelsheetje met data, samenvoegen via word en versturen. Een kind kan de was doen toch?

    Ik reageer hoogst zelden, alleen als men zoekt naar mensen en ik heb ergens in mijn netwerk een geschikte man/vrouw zitten, dan wil ik wel eens een actie ondernemen.

    ik ben wel benieuwd naar de ongeschreven regels waar Bas aan refereert. Zijn dat eigen regels, zijn het waarden en normen, dus de favoriete woorden van de doorsnee politicus, of is het nog wat anders.
    Mijn ongeschreven regel is (tot nu toe, want ik ga hem opschrijven) "Val me niet lastig met ongein"
  • Ik vind het het soms storend dat mensen een standaardmail naar hun hele netwerk sturen met de vraag of men 'iemand' kent voor een functie. Zo lang het echter meevalt met de frequentie van deze mails zal het niet al te irritant zijn.

    Maar misschien belangrijker: heb je gereageerd? Een dergelijke mail nodigt namelijk ook minder uit om te reageren als je niet meteen aan iemand denkt. Een persoonlijke vraag van een bekende 'dwingt' tot reageren.
  • Interessant punt (en vraag).

    Ik kreeg vandaag een mailtje van een oud collega (via Hyves). Niet gepersonaliseerd, met de vraag dat men bepaalde functie mensen zocht en of ik daar interesse in had (nou, nee) en dat ik het kon doorsturen.

    Zelf heb ik daar geen moeite mee, hoewel het natuurlijk persoonlijk had gemogen, omdat ik nog niet zo lang geleden met de persoon in kwestie heb samengewerkt. Aan de andere 'overtreed' ze een aantal ongeschreven regels. Hoe staan anderen daar tegenover?
  • @Bas: precies, ik dacht ik haal de oudere artikelen niet aan omdat mensen dat wel weten ;-)
  • Ach Michel, het is niet de eerste domme actie van Michael Page, en ook niet de tweede.
blog comments powered by Disqus

Werving en Recruitment is Digg proof thanks to caching by WP Super Cache