In welke eeuw leeft de FNV?

Vandaag in het FD een ingezonden brief / column van Dhr. van Dijk van het FNV. Ik vraag me af in welke eeuw deze man leeft, want het is niet de ervaring die ik heb. Misschien heeft het te maken met de kringen waarin de FNV zich begeeeft t.o.v. de kringen waarin ik me begeef (lager en hoger opgeleid) of met het feit dat (beide) willen zien wat ze zien. Feit is dat ik weinig herken van uitspraken als:

“Nederland is bovendien nog steeds kampioen deeltijdwerken. Dat duidt dus op een grote arbeidsreserve. Werknemers solliciteren naar vaste banen, maar worden tijdelijk aangenomen of slechts als uitzendkracht.”

Ja, Nederland is kampioen VRIJWILLIG deeltijdwerken. En dat duidt dus nadrukkelijk niet op een grote arbeidsreserve, want die mensen willen niet meer werken. In Nederland werkt maar enkele procenten onvrijwillig part-time, in tegenstelling tot onze omringende landen. Sterker, je merkt meer en meer mensen die juist terug willen naar minder uren, een omgekeerd verhaal lijkt me dus.

In tegenstelling tot wat de kranten ons berichten, worden bij cao-onderhandelingen door werkgevers verslechteringen voorgesteld.

Misschien heeft dit te maken met de structuur van de CAO’s, want in de huidige arbeidsmarkt kan je individueel heel veel halen, immers, als je anders weg gaat en je ziet hoeveel vraag er is naar personeel in deze sector zou dat niet zo’n probleem moeten zijn. CAO’s zijn meer en meer een wapen geworden van werkgevers, niet van werknemers, en dé reden van het steeds groter wordende verschil in lonen tussen lager en hoger opgeleid.

Helaas, het werknemersparadijs is er niet. Het is nog steeds knokken voor een goede behandeling, vast werk en een rechtvaardig loon.

Wederom zal het liggen aan de markt waarin je zit, maar ik merk toch wel degelijk een werknemersparadijs. De werknemer bepaald wanneer hij op sollicitatie komt, desnoods in de avond over een heerlijk etentje. Loon is altijd een heikel punt, maar zelden meer een issue en een vast contract is ook geen probleem. Misschien met de FNV zich richten op een nieuwe structuur: geen CAO’s meer maar mensen trainen in onderhandelingsvaardigheden. Geen hakken in het zand tegen uitbesteden van werk naar lage lonen landen en je concentreren op werk dat hier gedaan moet worden (alles m.b.t. diensten en services) waarvoor het loon altijd goed moet zijn omdat ze het niet kunnen verplaatsen. En ophouden de schuld eenzijdig bij werkgevers neer te leggen en voortaan constructief omgaan in de dialoog en dit soort onzin artikelen achterwege laten.

Geen gerelateerde artikelen.