Geef me de opleidingsruimte
Ik ben gefrustreerd. Het opleidingsvak vind ik enig. Geen kwaad woord erover. Jarenlang al ben ik in België coach en trainer voor allerlei bedrijven. Ik doe mijn beste best. Maar soms wou ik dat ik ergens anders zou wonen. In een land (misschien Nederland?) waar trainers terecht kunnen in plaatsen die didactische leukheid uitstralen.
Nog even en de opleidingswereld slaapt in juli/augustus weer in voor zo’n twee maanden. Ik blijf hopen dat er in september een trainingslocatiewonder gebeurt. Daarom heb ik alvast mijn verzoekbriefje klaar voor de eigenaars van allerlei hotels.
“Lieve seminarieoorduitbater.
Straks zien we elkaar weer. Dan begint de opleidingsmotor weer zachtjes te ronken in september. De volgende maanden gaat het harder. A volonté komen mijn collega’s-trainers en ik wijsheid, inzicht, kennis of nice to knows zaaien in veelbelovende koppen. Mensen gewoontes leren afleren. Luisteren naar hun uitdagingen en hun probeersels.
Fijne, lieve, goede mensen. Die breng ik dus mee naar uw seminarieoord. ‘Seminarie’ klinkt paterachtig. Noem het eens anders. U merkt het allicht allang niet meer maar het is een tikkeltje eigenaardig te moeten kiezen tussen een pijl naar ‘feestzaal’ en een andere naar de ‘seminariezaal. Wat denkt u dat we daar doen? Devoot rozenkransen prevelen of de 200 m wijwaterbesprenkelingen oefenen? Niets van, wij feesten ook. Met ons hoofd.
Maar soit, geen probleem. Ik verzeker u, vele groepen komen weer uw richting uit. Busladingen vol, voetbalstadions kun je vullen met de mensen die in uw etablissement gaan gevormd en gekneed worden. Weet u, klein detail: het is leuk als u bordjes met de titel van de training plaatst, maar het is echt niet appraisel, omgaan met aggresie, of pres.techn. Op zich niet erg natuurlijk, maar het oogt niet zo frisjes. Ik zie dat niet graag. Ik krijg daar opmerkingen over. Of er wordt gegniffeld. Alsof ik ’s morgens in de vroegte persoonlijk de stift gehanteerd heb.
En laat die receptiejuffrouw of -meneer toch niet kreunen ‘Ik zal dat moeten vragen, mijn collega is er niet, ik heb de nacht gehad en ze vragen me nu in te springen’, of enkel ‘zucht’ als iemand iets vraagt. Geen nood, we vinden het wel. Maar let wel op met verkrachting van namen van bedrijven. Vanuit een gevoel voor statistiek heb ik het het voorbije jaar geregistreerd: in 4 op de 10 gevallen had de naam van mijn opdrachtgevers bedrijf iets bevreemdends meegemaakt. Maar nog een keer, ik mopper niet, u doet uw best, ik weet het.
Maar die lokalen van u! Mijn ogen doen er pijn van. Vaak denk ik ‘Ben ik hier al niet eens eerder geweest?’ Die vloerbekleding! Datzelfde vierkanten tafeltje vooraan voor de beamer, diezelfde antieke overheadprojector installatie die door een beetje moderne trainer beleefd aan de kant geschoven wordt wegens niet meer aan de orde. Dezelfde vreemd geconstrueerde voorhangsels aan de tafels van de deelnemers, die moeilijk vindbare temperatuurregelaar, die vreemde en verjaarde morsplekken op het tapijt, … Het is allemaal zo klassiek en déjà vu. Soms verdenk ik jullie ervan een opleidingenfabriek te zijn. Een weinig geslaagde duplicatie van een of ander hospitaal dat bandwerk genereert. Hokje, flipchartje, tafeltje, tapijt. Het minimum minimorum.
Ik hoef niet te weten waarmee u uw dromen vult, maar ik krijg af en toe visioenen van rinkelende karren met koffie en cakejes, deuren die opengestompt worden (het is 10.30u, gij zult pauzeren) en goedbedoelende klusjesmannen die de verlengkabels en video-apparatuur op elkaar proberen af te stemmen.
Weet je wat? Ik verveel me ernstig op de meeste plaatsen. Ze zijn saai, vies, afgeleefd, ongeïnspireerd, amateuristisch en kaal. Maar vooral: zo weinig toevoegend aan de sfeer die trainers toch proberen op te bouwen. Ik wil verrast worden als ik ’s morgens de deur openduw. Ik wil gegrepen worden door de leuke, eenvoudige mengeling van chique-speciaal-functioneel. Ik wil geen rechthoekige tafels meer. Ik wil niet meer op tapijt dat er 10 jaar geleden ook al was. Ik wil niet in u-vorm. Ik wil dat mijn deelnemers een leuke tijd doorbrengen en de wilde frisheid van limoenen beleven.“
Geen gerelateerde artikelen.
Marc,
Nu heb ik afgelopen week in België les gegeven en inderdaad, de bedompte zaaltjes van hotels zijn net zo als die in Nederland. Hoewel de lunches, de kleinigheidjes met het eten, de tussendoortjes en het drinken werkelijk waar vele malen beter is dan ons Nederlandse kruimelige koekje en 2 sneetjes brood.
Maar als je kwaliteit wil, moet je niet naar hotels gaan of andere ‘bijzaken’. Je moet naar een plek gaan waar dergelijke zaken hoofdzaak is. Je betaald er ook veel meer voor, maar kwaliteit komt met een prijs. Ik heb een tijd voor media Plaza (Utrecht) gewerkt. Top kwaliteit, niet minder. Top prijs, zeker, maar dan heb je ook een fantastische zaal, werkende techniek, uitstraling waar je blij van wordt en eten dat, voor Nederlandse begrippen, uitstekend is.
Of wat dacht je van oude kastelen, zoals De Haar (ook in Utrecht), maar er zijn er zoveel. Je betaald twee of drie keer zoveel als voor een zaaltje in een hotel, maar wederom: daar vind je de kwaliteit die je zoekt.
Tenminste, zo is mijn ervaring. Het is allemaal een kwestie, van prijs.
Waar gaat dit over? Trainingen of cullinaire verwennerij?
De meeste hotels leven van de managers die menen met een training beter te kunnen worden of die zo nodig “buiten de deur” moeten vergaderen, het werkvolk zou eens moeten weten wat ze allemaal bekokstoven.
Maar nu gaan zelfs de trainers klagen over de accomodaties?
Beste trainers, jullie verdienen zakken vol geld door would be managers allerlei verhaaltjes te vertellen die ze ook in de Donald Duck kunnen lezen. Julle graaien in de schatkamers van bedrijven door managers testjes voor te leggen waar zelfs het doorsnee damesblad zich voor schaamt.
Ben je niet tevreden over de accomodatie, lever dan wat van je overwinst in door een fatsoenlijke zaal te huren. Zo duur is dat allemaal niet.
Reis een dag tevoren af, slaap in je auto als het hotel te duur is, en zorg dat de naam van je training en je klant juist is gespeld op de publicatieborden. Wie weet krijg je korting van het hotel als je een beetje aan zelfwerkzaamheid doet.
Maar klaag aub niet. per slot kies je de locaties meestal zelf uit.