Telefoonangst / telefoonfobie: een onderschat probleem?
Onlangs had ik in korte tijd een aantal keer een interessante discussie over het moeite hebben met telefonisch contact, oftewel telefoonangst of telefoonfobie. Er lijkt (voor mij) een vrij grote groep mensen te zijn die lijdt aan telefoonangst of telefoonfobie in verschillende soorten en maten. Mensen die moeite hebben om zelf te bellen, naar onbekenden, instanties of soms zelfs naar vrienden en mensen die angstig zijn om de rinkelende telefoon (met onbekend wie aan de lijn) aan te nemen.
Telefoonangst / telefoonfobie kan bedrijven geld kosten en voor medewerkers kan het een drempel zijn voor hun carriereontwikkeling. Volgens dit artikel is het de grootste factor in mislukkingen in sales (gesprekken en carrieres) en bijna alle artikelen die over het fenomeen gaan richten zich voornamelijk op het sales-aspect. Natuurlijk omdat het hierin waarschijnlijk het duidelijkst een probleem oplevert, maar telefoonangst beperkt zich niet alleen tot salesgesprekken. Met de toename van mail- en messengergebruik zie ik de angst voor daadwerkelijk telefoneren eigenlijk alleen alleen maar groter worden ..
Binnen bedrijven wordt het in mijn ervaring vaak niet herkend. Is telefoonsangst wel een reeele fobie? Zijn er uberhaupt veel menen met het probleem of is het maar echt een enkeling? Herken jij binnen je bedrijf het probleem of heb je het wel eens aan de hand gehad en hoe ben je daar mee omgegaan? Ik ben erg benieuwd, want zoals gezegd hoor ik de laatste tijd steeds meer van de fobie, maar is er maar bar weinig over te vinden.

Michel Rijnders






Ik kan me goed voorstellen dat veel mensen die zelf zonder probleem een telefoon pakken de fobie zien als een vaag probleem en het niet willen erkennen als fobie.
Zelf vind ik het van tijd tot tijd ook lastig om nieuwe kandidaten te bellen. Maar het is ook een kwestie van gewenning. Na een half jaar in dezelfde functie is het allemaal weer heel anders.
Eerlijk gezegd had ik hier ook een reactie verwacht als ‘maar dan ga je toch geen saleswerk doen?’. Die reactie lijkt op zich logisch, maar de grap van een fobie is volgens mij ook dat je er niet over praat en dat je in een bepaalde functie terecht kunt komen zonder zo vaak met je fobie geconfronteerd te worden dat je er iets aan gaat of kunt doen of dat het iemand anders opvalt die in de situatie kan ingrijpen.
Het bestaat, dat staat vast.
Of er over gepubliceerd is, dat weet ik niet. Maar veel mensen hebben moeite met het bellen naar vreemden. Cold Calling is ook voor veel sales mensen een probleem.
Zelf ben ik ook niet al te happig op het bellen van mensen, ik geef het graag toe. En dan ben je tioch blij dat er Email en zelfs ook nog gewone post is toch?
ik heb zelf telefoonangst en probeer nu iets te vinden om er vanaf te komen. het is erg vervelend en frustrerend om overal angstig voor te zijn, alsof degene aan de andere kant van de lijn je door de hoorn heen kan trekken. het is in ieder geval fijn om te weten dat er meerdere mensen zijn met dit probleem.
Ik was me er tot voorkort nooit echt van bewust, maar volgens mij hebt ik ook een vergevorderde vorm van telefoonangst. Als puber heeft mijn moeder me jarenlang zitten afluisteren bij het telefoneren. Dan zat ik in de kamer te bellen, en kon ik horen dat zij in de keuken zat mee te luisteren. Dan moest ik heel erg op mijn woorden letten, dat werkte verschrikkelijk op mijn zenuwen. Sindsdien ben ik extreem bang om te bellen, helemaal om aan de telefoon persoonlijke emoties te tonen. Ik denk dat het traumatisch is geweest.
Op dit moment lijkt mijn relatie er ook aan kapot te gaan. Mijn vriendin zit voor lange tijd in het buitenland, en nu is ze boos op me dat ik haar niet vaker gebeld heb. Ik vond het zelf ook vreemd dat ik dat inderdaad niet vaak heb gedaan, ik hou veel van haar en mis haar verschrikkelijk. Maar ik stelde ieder telefoontje zo lang mogelijk uit.
Het gebeurde onbewust, en ik bedenk nu pas waar dat misschien vandaan komt. HELP!
Volgens mij heb ik hier ook last van. Als de telefoon gaat, begin ik te zweten en loop ik dikwijls naar een andere kamer zodat ik niet hoef op te nemen en kan doen alsof ik de telefoon niet gehoord heb. Myn gsm neem ik zeker nooit op. Laatst had ik ongelooflijke ruzie met een vriendin omdat ze 18 keer had gebeld en ik had geen enkele keer opgenomen. Ik zei nog voor de grap dat ik een telefoonfobie had. En nu blijkt ook nog dat het bestaat. Jep, volgens mij heb ik een telefoonfobie. Nouja, aan de reacties te zien, ben ik teminste niet alleen =]
Ja, ik heb het ook denk ik.
Ik durf wel een telefoon aan te nemen, al vind ik het dan nog niet prettig om te bellen, maar ik durf niet zelf naar onbekenden te bellen.
Het is zo erg dat ik van m’n moeder laatst iemand moest bellen voor een sollicitatiegesprek, en dat ik huilend naast de telefoon zat, terwijl zij me geld beloofde als ik het zou doen.
Tsja.
Ik ben erg blij dat ik dit lees. Ik heb heel erg last van telefoonvrees, durf heel vaak de telefoon niet op te nemen en als iemand anders dit dan wel doet, roep ik al van te voren: “ik ben er niet hoor” of “geen vreemden”. Ik weet niet hoe het komt, heb heel erg moeite gewoon, het is heel veel erger geworden na het overlijden van mijn man en mijn broer. Zou er eigenlijk wel van af willen, doe nu veel per mail, maar heel veel mensen kunnen daar weer geen raad mee.
Ha leuk om te lezen.
Ik noem het zelf telefoonverlegenheid want fobie of angst vind ik te sterk.
Sinds ik zelfstandig ondernemer ben, is het erger geworden en merk ik natuurlijk ook veel sneller de consequenties.
Ook denk ik dat het nu sterker is omdat je jezelf nu als ondernemer moet presenteren aan de foon.
Ik denk zelf dat het komt door het gebrek aan non-verbale communicatie (ontbreken van lichaamstaal).
Ik werk er overigens aan met een coach…. tis een kwestie van zelfvertrouwen.
Interessant artikel. Zelf heb ik ook een (lichte) vorm van deze fobie. Er is een bepaalde drempel om mensen te bellen. Mailen is veel 'veiliger'. Het lijkt een beetje op het fenomeen dat mensen in een groep (vergadering of een schoolklas bijvoorbeeld) wel onderling dingen durven te fluisteren, maar niet hardop ten overstaan van de hele groep dingen durven te zeggen. Het gaat om eenzelfde drempel.