Achmea Abro laat vandaag in een interview in het FD duidelijk zien nog niet begrepen te hebben dat de wereld fundamenteel veranderd. En ook veel anderen, zoals op molblog, nemen dit snel over met de angst van een big brother arbo dienst.

Volgens directeur Kleij van Achmea Arbo claimt over 10 jaar 95% van de grote bedrijven op een of andere manier inspraak in het gezondheidsgedrag van werknemers.

Voor mij is het duidelijk. Als je vergaand in wil grijpen in de privé sfeer van de werknemer zal de werknemer een andere baas zoeken als hij dat niet wil. Het heilige ‘maar het is mijn baan’ zal er vanzelf toch wel uit gaan, er is straks immers werk genoeg en om maar eens een veel gehoorde vergelijking aan te halen: ‘als je vegetariër bent, moet je niet gaan werken in een slagerij’. Oftewel, kies de baan én de werkgever die bij je past.

Privacy is voor mij geen issue. De illusie van privacy houden we al lang op en privacy is voor mij enkel een issue van mensen die iets te verbergen hebben.

Ik denk wel dat bedrijven zich inderdaad zullen mengen in de gezondheid van de medewerker, maar dan op een totaal concept manier. Mag voeding daarbij horen? Waarom niet. Maar hoeveel bedrijven in Nederland bieden (gratis) een gezamelijke en gezonde lunch aan? Hoeveel hebben een kantine waar je goed en gezond kan eten als je moet / wil overwerken? Hoeveel doen echt aan stressmanagement en nemen klachten over slechte managers serieus? Hoeveel bedrijven bieden sportfaciliteiten aan? Of sponsoren werknemers om te sporten? Betalen (deels) een abonnement op de sportclub? En hoeveel bedrijfsmassages zijn er? En dan nog afgezien van het hele arbo verhaal rondom gezonde werkplekken, want ook daar kan het oh zo veel beter (daglicht, verse lucht, etc).

Ik geloof dat bedrijven zich inderdaad meer zullen bemoeien met de gezondheid van hun medewerkers, en als dat in een totaalpakket gebeurt zal men daar doorgaans geen probleem mee hebben. De mensen die wel de benefits, maar niet de ‘inbreuk op de privacy’ willen zullen naar werkgevers op zoek moeten die dat bieden (of niets bieden).

Over honderd of een paar honderd jaar zal de mensheid terugkijken of deze periode als één van ‘zakelijke verlichting’. De reden dat we de concurrentieslag van landen als India en China kunnen winnen is omdat we naar een nieuw model toe gaan, waarbij werk en privé in elkaar overloopt, maar in balans is, mensen plezier in hun werk hebben en daarmee veel beter presteren en veel meer bezig zijn met de ‘ik bv’ en kleinschaligheid in netwerken tot veel grotere succesen zal leiden dan de grote bedrijven.