Seth Godin komt met een mooie post over de vraag of Microsoft Yahoo moet gaan kopen. Een gerucht dat recentelijk is gaan gonzen (en waar rook is, is vuur).

Hij geeft een groot probleem aan. Het beste wat Yahoo ooit gedaan heeft, komt door enkele briljante individuen. Microsoft is een organisatie van eindeloos overleg en commissies. De toppers van Yahoo zullen onmetelijk rijk worden en vertrekken, dus wat kopen ze dan eigenlijk?

Ik geloof zelf altijd in de kracht van de individu. Ik geloof daarom ook niet in grote organisaties, iets wat Martijn Aslander ook duidelijk aangeeft in deze post. Ik snap daarom ook niet waarom politici altijd roepen dat het om de inhoud gaat, terwijl altijd het bewijs is geleverd dat het de unieke individu is, de minister die op de post zit, die het verschil maakt. (Rita Verdonk heeft nooit één wet gemaakt, ze voerde enkel die van Job Cohen uit, maar wel naar haar inzicht. Hoe kan je nog zeggen dat het niet om de individu gaat maar om het beleid?)

Er is een grote overlap tussen b.v. personeelsbeleid en wielrennen. Een wielerploeg heeft enkele kopmannen, een wegkaptein (ervaren senior), enkele mensen met een vrije rol en een hoop knechten. Daarom zie je soms dat een goede renner geen contract meer krijgt terwijl een matige renner wel contractverlening krijgt. Simpelweg omdat die goede renner geen topper is, maar wel kopman wil zijn, terwijl die matige renner gewoon heel tevreden is met zijn rol al knecht.

Zo is het ook met organisaties. Of zou het moeten zijn. Maar we dwalen nu ver af. Denk eraan: die ene individu maakt het verschil.