Een veel gehoorde klacht in Nederland: we hebben teveel managers.
Zelf denk ik dat het genuanceerder ligt. We hebben teveel slechte managers. Want op zich is een manager hebben ideaal, als deze manager zichzelf één ding heel goed realiseert. In een organisatie van professionals (hoger opgeleiden) is de manager of directeur eigenlijk de meest onbelangrijke persoon. (Bij organisaties met veel middelbaar of lager opgeleid personeel, in productie omgevingen bijvoorbeeld gaat dit verhaal niet op).
De hoofdtaak, of eigenlijk, enige taak, van een manager is in mijn optiek namelijk zorgen dat de professionals onder hem of haar het werk optimaal kunnen doen. Ik geloof dus sterk in managers die veel voorzitterskwaliteiten hebben, veel minder in managers die sturend zijn. Een manager moet eigenlijk in staat zijn om zijn of haar eigen mening in te slikken en te zorgen dat de professionals tot het beste besluit komen.
De manager, of directeur, is dus eigenlijk de meest onbelangrijke persoon. Hij of zij is er enkel om te zorgen dat de mensen onder hem of haar hun werk optimaal kunnen doen. Dus managers van Nederland, bedenk bij de volgende keer dat u in een vergadering zit goed, het is uw taak te zorgen dat mensen hun werk kunnen doen, niet om ze werk te bezorgen.
Michel Rijnders
Een zeer interessant gedachte die ik zeker met je deel. In een kenniseconomie hebben de adviseurs/experts de belangrijkste rol. Een manager kan niet meer, zoals vroeger, méér weten en daar zijn autoriteit vandaan halen. Dus blijft er een begeleidende rol over waar hij de experts aanvult in wat zij proberen te doen. En daarom is de coachende rol daar sterker dan de sturende.
Toch zal het wel even duren voor alle managers dat door hebben, als het al ooit gebeurd. Maar het blijft natuurlijk situatie afhankelijk en bovenstaande is een ideaalbeeld..