De PvdA-fractie in de Tweede Kamer wil werkgevers onder druk zetten om de buitensporig hoge beloningen in de top van de ondernemingen aan te pakken.

Op zich niets mee mis, want ik heb al eerder geschreven dat ik een kleptocraten tax iets vindt dat er zou mogen komen, maar dan wel Europees ingevoerd graag. Toch voelt de overheid momenteel nog niets voor een ‘graaitax’.

Toch schijnt de PvdA zich standaard belachelijk te moeten maken, want dan het stuk eindigd met de volgende zin: “Hij noemt de beloningen in de top van de ondernemingen “willekeurig” en zegt dat ze vaak gebaseerd zijn op de schommelingen op de effectenbeurs”

Is de beurs willekeurig? Niet te voorspellen: ja, willekeurig: nee, zeker niet. Sterker, de beurskoers op lange termijn (drie tot vijf jaar zeg maar, de fiscale periode die voor opties ook gesteld is) geeft namelijk vaak een heel goed beeld weer van het presteren van een bedrijf. Dus de beurskoersen als uitgangspunt van een beloning van een CEO van een beursgenoteerd bedrijf lijkt me een hele goede.

En natuurlijk krijg je dan als volleerde PvdA’er een opmerking terug dat dat inhoud dat mensen ontslaan vaak dus goed is voor iemands beloning. Tja, het is vaak ook goed voor een bedrijf. 1.000 mensen ontslaan met een degelijk sociaal plan en een bedrijf in leven laten of niemand ontslaan, failliet gaan en 10.000 mensen op straat. Tja…