Stemmingmakerij

In Nederland zijn we goed in stemmingmakerij. Vandaag is het De Volkskrant die schrijft over de bestuurders in Nederland die fors meer verdienen aan opties en aandelen. En andere media nemen dit weer netjes en klakkeloos over.

Twee dingen in het Volkskrant artikel springen eruit: Het eerste is dat men spreekt over het weggeven van aandelen. Zelden dat dit gebeurt in Nederland want dit is fiscaal extreem onaantrekkelijk. Je betaald namelijk dikke belasting hierover. En het verzilveren van opties moet je altijd een kanttekening bij plaatsen. De beurs is in 2006 met 11% gestegen. Dan is het logisch dat opties meer waard worden, dat is namelijk de basis waarop opties berekend worden. Vergeet niet dat in mindere tijden, toen de beurs terugviel bijvoorbeeld, deze mensen wel belasting hebben betaald over iets dat geen waarde had. Immers, er is een bijtelling (een fictief rendement) op je opties, ook al daalt de beurs en zijn deze opties waardeloos! Daar hoor je deze journalisten nooit over.

Daarnaast geven de laatste zinnen een duidelijke tendens aan. Een vergelijking met CAO lonen (appels en peren) en commentaar op de inkomensongelijkheid. Tja, die is er, die valt in Nederland nog relatief mee (in vergelijking met de rest van de wereld), maar als je dan ergens niet naar moet kijken zijn het optie regelingen.

Geen gerelateerde artikelen.