Jaloers op België

Een vreemd gevoel overkwam mij heden ochtend. Behalve hun passie voor het wielrennen en hun brede selectie van bieren is er onder onze landsgrenzen niet veel om jaloers op te zijn. Maar toen ik vanmorgen in ‘de zevende dag’ hun premier Verhofstad zag acteren dacht ik: had de Nederlandse politiek maar zo’n leider. Een liberaal, maar één met oog voor het millieu en de samenleving. We zouden niet productie en creatie van welvaart moeten belasten, maar belasting van het millieu moeten belasten. Ook gaf hij aan dat het toch vreemd was dat 100 jaar geleden Vlamingen naar Wallonië trokken voor werk, maar er nu in Vlaanderen werk genoeg is en Wallonië een ongelofelijk grote werkeloosheid kent. Hij vond dat de Walen derhalve maar gedwongen moesten worden ook werk in Vlaanderen te accepteren.

Vorige week op de Nederlandse TV was er een Belgisch politicus (geen idee meer wie) die stelde dat de Vlamingen reeds tientallen jaren gemiddeld 3 euro per DAG aan de Walen gaven om hun economisch probleem op te lossen, maar er in 40 jaar nog niets opgelost was. Hij stelde dus dat het tijd werd de Walen maar los te koppelen van de Vlamingen. Er waren volgens hem maar drie dingen die België bijeen hielden: het koningshuis, de Rode Duivels (zelfs met hun prestaties van de laatste 20 jaar?) en hun bieren.

Een vreemde situatie, dat in een land zo klein als België er zo’n tweedeling is. Ook wij hebben onze armere provincies, met name in het noorden. Maar een tegenstelling zoals de Belgen? Nee. Wel denk ik, Verhofstad horende deze morgen, dat hij de man is die België verder kan helpen. Was Balkenende maar meer zoals Verhofstad… wie weet kwamen we dan nog ergens met dit land.

Gerelateerde artikelen:

1. Prioriteiten?! Personeel niet belangrijk meer voor CEO’s in België en Luxemburg. Ongeveer 2 weken terug ben ik door Bas gevraagd om...