Gisteren kreeg ik bij een middelgroot dienstenbedrijf volgende “superdringende” situatie voorgeschoteld, met vraag voor advies:
Wim is twee maand geleden verantwoordelijke geworden voor het departement Treasury. Er is hem gezegd dat het vooral op menselijk vlak een uitdaging zou worden. Al snel zit hij in waarom:
-twee oudere collega’s 51 en 56 (Jan en Piet) zijn gedemotiveerd, doen hun “urenâ€, maar ook niet meer dan dat. Ze kennen mekaar privé goed en hebben een grote anciënniteit binnen het bedrijf. Ze hebben niets tegen Wim zelf, maar ze zullen ook geen extra inspanningen doen als hij hen iets vraagt. Twee op zich zelf draaiende “meubels†zijn het, zoals ze zich trouwens zelf ook omschrijven!
-twee ervaren medewerkers, waarvan één bijzonder competent, loyaal en betrouwbaar is (Michel), en een tweede die sukkelt met haar gezondheid en regelmatig afwezig is (Suzy). Als ze er is, doet ze haar job goed, maar Wim kan er niet op rekenen dat ze er zal zijn: haar gezondheidsproblemen duiken op de meest onvoorspelbare momenten op en dan blijft ze soms weken weg.
-één junior medewerker (Els), die potentieel en interesse heeft om veel te leren, maar die ook veel opleiding en coaching nodig heeft. Ze klopt regelmatig bij Wim aan, die zich dan genoodzaakt ziet om haar door te verwijzen naar Michel. Zelf heeft hij amper tijd en zit hij voortdurend in meetings. Wim voelt zich daar niet goed bij, maar ziet geen andere oplossing. Tot ergernis van Michel die niet alleen de taken van Suzy erbij neemt als zij er niet is, maar dan ook nog eens Els moet coachen!
-er is budget voor een extra medewerker, maar bij gebrek aan tijd heeft Wim nog geen profiel/vacature kunnen opstellen. Bovendien weet hij ook niet goed of het junior profiel of een senior profiel moet zijn. Zijn HR-manager heeft hem al enkele keren hulp aangeboden. Michel is ook sterk vragende partij.
Hoe kunnen we die arme Wim, die tot nu toe veel meer geleden dan geleid heeft, ter hulp snellen ?
Ons advies:
Wim moet een open meeting organiseren, liefst een keer residentieel, waar alle betrokkenen op aanwezig zijn. Niet alleen om ieder zijn of haar hart eens te laten luchten, maar ook om terug een “minimum aan teamspirit†te creëren, want die lijkt zoek momenteel.
Voorafgaandelijk aan, en ter voorbereiding van deze meeting echter, zou Wim er goed aan doen met iedereen ook een individueel gesprek te hebben.
- Jan en Piet mogen geloofd worden om hun ervaring en kennis, maar moet ook duidelijk gemaakt worden dat hun gedrag zware gevolgen heeft voor de rest van het team. Mogelijk reageren ze hierop onverschillig maar dat mag Wim niet beletten toch duidelijk zijn punt te maken en hen te verzoeken in de toekomst wat meer constructief bij te dragen aan de werking van het team.
- Suzy moet erop attent worden gemaakt dat “thuisblijven†ook als ze misschien zou kunnen komen werken, zwaar weegt op het team. Dat ze m.a.w. stof tot nadenken heeft hierover.
- Michel tot slot mag eens grondig in de bloemetjes gezet worden voor “al wat hij doetâ€, en Wim moet hier benadrukken dat hij er, ondanks de drukte, voor hem is, dat zijn deur voor hem open staat en dat hij zich dus niet aan zijn lot overgelaten moet voelen. Ook al is de praktijk veel minder evident.
Hierop kan de residentiële groepsmeeting plaatsvinden en kunnen er “nieuwe†samenwerkingsafspraken worden gemaakt:
-Wat verwacht het team van Wim ? (dat kan deels ook al tijdens de individuele gesprekken)
-De situatie van Els: wie gaat zich wanneer over haar “ontfermen�
-Wat is het “gewenst profiel†van een nieuw aan te werven medewerker ? De uiteindelijke beslissing daarover ligt wel bij Wim en alleszins moet eerst de situatie met Els een beetje stabieler worden alvorens er een nieuwe medewerker (idealiter mét ervaring) kan bijkomen.
Als iedereen zich daarna aan deze afspraken houdt, kan deze manier van werken mogelijk aardig wat soelaas bieden.
Wat is jullie mening ?
Geen gerelateerde artikelen.
Is altijd een hele lastige kwestie, vooral met mensen die op zich wel hun werk doen, maar waar je niet op kan vertrouwen om meer te doen. En een zieke, waarvan we natuurlijk niet kunnen inschatten wat het probleem is en hoe dit op te lossen is. Is het medisch, psychologisch? En is het mogelijk op te lossen door part time te gaan werken zodat je er tenminste deels van op aan kan?
Het betrekken van de medewerkers in het opstellen van het profiel lijkt me een hele correcte keuze. En wanneer die keuze valt op een junior, is het dus aan de twee ‘oudjes’ om ook cht een senior rol te vervullen. Wanneer de keuze valt op een senior (wat op zich niet onlogisch is gezien dit verhaal), is er wel een heel hoog profiel in de organisatie. Aan de andere kant zitten er twee tegen (pre) pensioen aan, dus een senior 30′er die binnen 4 jaar de rol van een echte senior kan vervullen is niet mis lijkt me.
En verder… ben ik blij dat ik geen advies hierin hoef te geven, want het zijn zeer lastige kwesties.
Ik heb altijd drastische meningen in de ogen van sommigen voor dit soort situaties. Maar misschien valt het mee ;-)
Ik vind dat er ruimte moet komen voor ‘sociale vernieuwing’. Wat bedoel ik hiermee: het “team” moet een stijgende lijn gaan pakken en echt een team worden, zodat ze elkaar stimuleren en aanspreken. Iedereen moet dan inderdaad (initieel door de ‘baas’) worden angesproken op hun functioneren en de (persoonlijk) gestelde doelen. Hebben ze die overigens? Ik hoop van wel, anders snel mee aan de slag. De vernieuwing moet mijns inziens komen van buitenaf. Dat betekent dus dat er iemand bij moet, iemand met de nodige energie en de juiste instelling die de ruimte krijgt. Als dat qua fte’s niet kan, moet die ruimte geschapen worden…
Wat daarbij ook goed kan werken is het definieren van een aantal projecten die uitgevoerd worden door een aantal (slimme) studenten. Waarom studenten?! Studenten worden vooral door oudere werknemers als ongevaarlijk gezien, iemand die het nog moet leren, en dus geen bedreiging op kan leveren. Maar in de praktijk blijkt toch dat ze de energie, de verandering en nieuwe ideeen oppakken. Het werkt, het is bewezen. Natuurlijk kan ik je de studenten aanbieden, maar eerst voor jezelf de oplossingsrichting kiezen lijkt me!